วันอาทิตย์ที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2559

เดินจังหวะลูก ผมมีลูกสาวตัวเล็กๆ น่ารักสองคน คนโตชื่อ โมเนต์ อายุห้าขวบ กว่าๆ คนเล็กชื่อ เมนิ อายุสี่ขวบ กำลังอยู่ในวัยอ้อนพ่ออ้อนแม่ ไม่รู้ว่าใครติดใครกันแน่ รู้แต่ว่าผมต้องพยายามกลับบ้านให้ทัน ก่อนสองสาวนอนหลับเกือบทุกวัน เสาร์อาทิตย์ก็ตัวติดกันตลอด คนเป็นพ่อเป็นแม่ก็มักจะนึกถึงแต่ว่า จะสอนลูกให้เป็นคนยังไง ให้มีน้ำใจ ไหว้สวย ไม่งอแง นึกอะไรออกก็พยายามสอน ก็ไม่ ค่อยได้นึกว่าจะเรียนรู้อะไรจากลูกได้ เพราะลูกยังเด็กยังเล็กอยู่ แต่ด้วยความที่อยู่ด้วยกันตลอด มีบ่อยครั้งที่ลูกผมพูดหรือแสดง ท่าทีอะไรที่ทำให้ผมต้องหยุดคิด และทบทวนตัวเองเป็นประจำ เมื่อไม่นานมานี้ ผมพาเด็กๆ กับภรรยาไปเที่ยวอเมริกา ไปอยู่ หลายเมือง สองอาทิตย์ที่ไปเที่ยว เป็นสองอาทิตย์ที่ดีที่สุด ช่วงหนึ่งในชีวิตผม ได้มีโอกาสตะลอนๆ ไปทั้งครอบครัว ได้ ผจญภัยเล็กๆ ตามที่ต่างๆ มีอุปสรรคบ้างนิดหน่อยพอเป็นน้ำจิ้ม ได้เห็นตัวเล็กทั้งสองสนุกสนานกับของเล่นบ้าง ทิวทัศน์รอบ ทางบ้าง เป็นความสุขเล็กๆ ที่ยิ่งใหญ่ของคนเป็นพ่อเป็นแม่ ระ หว่างทางในหลายๆ ครั้ง ผมกับภรรยาก็จะเดินดูโน่นดูนี่เป็น ปกติ ในจังหวะก้าวย่างของเราก็จะได้ยินเสียงเมนิ ลูกสาวคน เล็กบ่นปวดขาเดินไม่ทัน เหนื่อย เวลาไปเดินในที่ที่คนเยอะ ก็มี เผลอไปจับมือคนอื่น คิดว่าเป็นพ่อแม่บ้าง เราก็ได้แต่ขำๆ ใน ตอนแรก แต่พอใช้ชีวิตด้วยกันตลอดเวลา มีจังหวะหนึ่งที่ลูกผม บ่นว่า เดินไม่ทันซึ่งปกติผมก็คงไม่ได้สนใจอะไร แต่จังหวะนั้น ผมบอกลูกว่า เดี๋ยวจะลองเดินก้าวช้าๆ เท่าลูกดู ผมก็เลยลองเดินช้าๆ ช้ามาก เพราะลูกผมยังเล็ก ก้าวได้สั้นๆ และไม่ไกล ผมพยายามเดินในจังหวะของลูก ช่วงแรกๆก็อึดอัด นิดหน่อย ต้องก้าวเท้าถี่ๆ สั้นๆ แต่พอลองบ่อยๆ เข้า ผมก็เริ่ม มองเห็นมุมของเขาว่า ทำไมเขาถึงเดินไม่ทัน ปวดขา หรือ เหนื่อย เวลาเดินจังหวะผู้ใหญ่ พอเริ่มเห็นมุมแปลกๆ ของเด็ก ผมก็เลยลองพยายามย่อตัวลงให้เท่าลูกในมุมที่เรามองเงยหน้า ขึ้นไป ทำให้รู้สึกว่าผู้ใหญ่ในสายตาเขาเหมือนยักษ์ที่อยู่สูง มอง ไม่ค่อยถนัด ถึงเข้าใจว่าทำไมเขาถึงจับมือคนผิดอยู่เรื่อยเวลา คนเยอะๆ หลังจากนั้น ผมก็พยายามเดินช้าลงให้ได้จังหวะของเขา พยา ยามย่อตัวเวลาคุยกับลูก ลูกผมก็ดูจะสนุกขึ้น อารมณ์ดีขึ้น และ ชอบมากเวลาพ่อย่อตัวคุยด้วย ลูกผมสอนให้ผมรู้จักสนใจจัง หวะของคนอื่น ลองใช้จังหวะของคนอื่นในการดำเนินชีวิตบ้าง ชีวิตของคนทำงาน หลายๆ ครั้งก็พยายามบงการให้คนอื่นเดิน จังหวะเรา ไม่ได้เอาใจเขามาใส่ใจเรา พอนึกถึงเรื่องนี้ทีไรก็จะพยายามลองสังเกตจังหวะคนอื่นดูทุกที ที่ดิสนีย์แลนด์ ช่วงเที่ยงๆ ผมกับโมเนต์ ลูกสาวคนโตไปต่อคิว ยาวเหยียดเพื่อซื้ออาหารกลางวัน รอตั้งสิบกว่านาที อยู่ดีๆ ก็มี แม่ลูกตัวอ้วนๆ คู่นึงทำเนียนมาแซงคิวเอาโค้งสุดท้ายข้างหน้า ผม คงเห็นว่าเราหน้าเอเชียดูใจดี ก็เลยเบียดซะอย่างนั้น ผมก็ เลือดขึ้นหน้า โมโหสุดๆ กำลังจะโวยวายด้วยความฉุน ก่อนจะ โวยก็บอกโมเนต์ เพื่อให้ลูกเข้าใจว่าพ่อจะต้องโกรธเพราะอะไร โมเนต์สะกิดแขนผม แล้วทำหน้าชิลล์มากๆ บอกผมว่า " พ่อขา เขาอาจจะรีบก็ได้นะพ่อนะ " ผมอึ้งไปพักใหญ่ ในหัวหายโกรธเป็นปลิดทิ้ง ดีใจที่ลูกมองโลก ในแง่ดีแบบนี้ แถมรู้สึกตัวเองแย่มากๆ ที่ต้องให้ลูกสอนการมอง โลก การให้อภัยระหว่างรอแถว ผมนึกถึงเพลงอื่นๆ อีกมากมาย ของวงเฉลียงอยู่ในหัว เด็กหนีไม่ยอมเรียน โดดเรียนเพราะเหตุใด ใครตอบได้ไหม เด็กไปเพราะใจเบ่ง แม่ให้ไปขายของ ครูสอนไม่ดีเอง เด็กรักเป็นนักเลง อื่นๆ อีกมากมาย เมื่อวานก่อนผมพาเด็กหญิงสองคนไปทำฟัน คุณหมอตรวจเจอ ว่าโมเนต์ฟันผุต้องอุดฟันน้ำนม คุณหมอก็เลยทำการอุดให้ เรา ก็คอยบอกโมเนต์ว่าถ้าเจ็บให้ยกมือขึ้น เพราะอุดฟันเด็กห้าขวบ โดนเหงือก โดนปาก เด็กคงต้องเจ็บน่าดู ตลอดการอุดฟัน ผมก็ ถามเป็นระยะว่าเจ็บรึเปล่า โมเนต์ไม่ยกมือว่าเจ็บเลยซักครั้ง ผม ก็นึกว่าคงไม่เป็นไร อุดเสร็จเรียบร้อยก็กลับบ้าน ระหว่างทาง กลับบ้าน ผมก็ถามลูกว่า "อุดฟันเจ็บมั้ย" โมเนต์บอกว่า "เจ็บมากเพราะโดนเหงือก" ผมก็ถามต่อด้วย ความสงสัยว่า "ทำไมไม่ยกมือ หรือร้องล่ะ" โมเนต์บอกสั้นๆ ยิ้มอายๆ " หนูอดทน อยากให้พ่อดีใจ " หนูสอนพ่อเยอะเหลือเกิน ... รายงานโดย : ธนา เธียรอัจฉริยะ รองประธานเจ้าหน้าที่บริหาร บริษัท โทเทิ่ล แอ็คเซ็ส คอมมูนิเคชั่น : วันพุธที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2552 บทความคุณภาพจากเพจ #เรื่องดีๆมีข้อคิด ภาพ : http://www.yokekungworld.com/2014/01/your-dream-your-inspiration/ #เห็ดหลินจือ #Health_and_Wealth_Coffee #โลกสวย #ขำขันมันส์ฮา #สูตรเด็ด_เคล็ดอร่อย

เดินจังหวะลูก

ผมมีลูกสาวตัวเล็กๆ น่ารักสองคน คนโตชื่อ โมเนต์ อายุห้าขวบ
กว่าๆ คนเล็กชื่อ เมนิ อายุสี่ขวบ  กำลังอยู่ในวัยอ้อนพ่ออ้อนแม่
ไม่รู้ว่าใครติดใครกันแน่  รู้แต่ว่าผมต้องพยายามกลับบ้านให้ทัน
ก่อนสองสาวนอนหลับเกือบทุกวัน เสาร์อาทิตย์ก็ตัวติดกันตลอด

คนเป็นพ่อเป็นแม่ก็มักจะนึกถึงแต่ว่า   จะสอนลูกให้เป็นคนยังไง
ให้มีน้ำใจ ไหว้สวย ไม่งอแง  นึกอะไรออกก็พยายามสอน   ก็ไม่
ค่อยได้นึกว่าจะเรียนรู้อะไรจากลูกได้  เพราะลูกยังเด็กยังเล็กอยู่
แต่ด้วยความที่อยู่ด้วยกันตลอด มีบ่อยครั้งที่ลูกผมพูดหรือแสดง
ท่าทีอะไรที่ทำให้ผมต้องหยุดคิด และทบทวนตัวเองเป็นประจำ

เมื่อไม่นานมานี้   ผมพาเด็กๆ กับภรรยาไปเที่ยวอเมริกา   ไปอยู่
หลายเมือง    สองอาทิตย์ที่ไปเที่ยว    เป็นสองอาทิตย์ที่ดีที่สุด
ช่วงหนึ่งในชีวิตผม   ได้มีโอกาสตะลอนๆ ไปทั้งครอบครัว   ได้
ผจญภัยเล็กๆ ตามที่ต่างๆ มีอุปสรรคบ้างนิดหน่อยพอเป็นน้ำจิ้ม
ได้เห็นตัวเล็กทั้งสองสนุกสนานกับของเล่นบ้าง     ทิวทัศน์รอบ
ทางบ้าง  เป็นความสุขเล็กๆ ที่ยิ่งใหญ่ของคนเป็นพ่อเป็นแม่

ระ หว่างทางในหลายๆ ครั้ง   ผมกับภรรยาก็จะเดินดูโน่นดูนี่เป็น
ปกติ   ในจังหวะก้าวย่างของเราก็จะได้ยินเสียงเมนิ   ลูกสาวคน
เล็กบ่นปวดขาเดินไม่ทัน เหนื่อย เวลาไปเดินในที่ที่คนเยอะ ก็มี
เผลอไปจับมือคนอื่น   คิดว่าเป็นพ่อแม่บ้าง  เราก็ได้แต่ขำๆ ใน
ตอนแรก แต่พอใช้ชีวิตด้วยกันตลอดเวลา มีจังหวะหนึ่งที่ลูกผม
บ่นว่า เดินไม่ทันซึ่งปกติผมก็คงไม่ได้สนใจอะไร   แต่จังหวะนั้น
ผมบอกลูกว่า เดี๋ยวจะลองเดินก้าวช้าๆ เท่าลูกดู

ผมก็เลยลองเดินช้าๆ ช้ามาก   เพราะลูกผมยังเล็ก   ก้าวได้สั้นๆ
และไม่ไกล ผมพยายามเดินในจังหวะของลูก ช่วงแรกๆก็อึดอัด
นิดหน่อย   ต้องก้าวเท้าถี่ๆ สั้นๆ   แต่พอลองบ่อยๆ เข้า ผมก็เริ่ม
มองเห็นมุมของเขาว่า    ทำไมเขาถึงเดินไม่ทัน  ปวดขา    หรือ
เหนื่อย เวลาเดินจังหวะผู้ใหญ่     พอเริ่มเห็นมุมแปลกๆ ของเด็ก
ผมก็เลยลองพยายามย่อตัวลงให้เท่าลูกในมุมที่เรามองเงยหน้า
ขึ้นไป ทำให้รู้สึกว่าผู้ใหญ่ในสายตาเขาเหมือนยักษ์ที่อยู่สูง มอง
ไม่ค่อยถนัด   ถึงเข้าใจว่าทำไมเขาถึงจับมือคนผิดอยู่เรื่อยเวลา
คนเยอะๆ

หลังจากนั้น   ผมก็พยายามเดินช้าลงให้ได้จังหวะของเขา   พยา
ยามย่อตัวเวลาคุยกับลูก  ลูกผมก็ดูจะสนุกขึ้น อารมณ์ดีขึ้น และ
ชอบมากเวลาพ่อย่อตัวคุยด้วย     ลูกผมสอนให้ผมรู้จักสนใจจัง
หวะของคนอื่น    ลองใช้จังหวะของคนอื่นในการดำเนินชีวิตบ้าง
ชีวิตของคนทำงาน   หลายๆ ครั้งก็พยายามบงการให้คนอื่นเดิน
จังหวะเรา  ไม่ได้เอาใจเขามาใส่ใจเรา

พอนึกถึงเรื่องนี้ทีไรก็จะพยายามลองสังเกตจังหวะคนอื่นดูทุกที
ที่ดิสนีย์แลนด์  ช่วงเที่ยงๆ ผมกับโมเนต์ ลูกสาวคนโตไปต่อคิว
ยาวเหยียดเพื่อซื้ออาหารกลางวัน  รอตั้งสิบกว่านาที อยู่ดีๆ ก็มี
แม่ลูกตัวอ้วนๆ คู่นึงทำเนียนมาแซงคิวเอาโค้งสุดท้ายข้างหน้า
ผม  คงเห็นว่าเราหน้าเอเชียดูใจดี ก็เลยเบียดซะอย่างนั้น  ผมก็
เลือดขึ้นหน้า โมโหสุดๆ กำลังจะโวยวายด้วยความฉุน  ก่อนจะ
โวยก็บอกโมเนต์ เพื่อให้ลูกเข้าใจว่าพ่อจะต้องโกรธเพราะอะไร
โมเนต์สะกิดแขนผม แล้วทำหน้าชิลล์มากๆ บอกผมว่า
" พ่อขา เขาอาจจะรีบก็ได้นะพ่อนะ "

ผมอึ้งไปพักใหญ่ ในหัวหายโกรธเป็นปลิดทิ้ง ดีใจที่ลูกมองโลก
ในแง่ดีแบบนี้ แถมรู้สึกตัวเองแย่มากๆ ที่ต้องให้ลูกสอนการมอง
โลก การให้อภัยระหว่างรอแถว  ผมนึกถึงเพลงอื่นๆ อีกมากมาย
ของวงเฉลียงอยู่ในหัว

เด็กหนีไม่ยอมเรียน
โดดเรียนเพราะเหตุใด
ใครตอบได้ไหม
เด็กไปเพราะใจเบ่ง
แม่ให้ไปขายของ
ครูสอนไม่ดีเอง
เด็กรักเป็นนักเลง
อื่นๆ อีกมากมาย

เมื่อวานก่อนผมพาเด็กหญิงสองคนไปทำฟัน คุณหมอตรวจเจอ
ว่าโมเนต์ฟันผุต้องอุดฟันน้ำนม คุณหมอก็เลยทำการอุดให้  เรา
ก็คอยบอกโมเนต์ว่าถ้าเจ็บให้ยกมือขึ้น เพราะอุดฟันเด็กห้าขวบ
โดนเหงือก โดนปาก เด็กคงต้องเจ็บน่าดู ตลอดการอุดฟัน ผมก็
ถามเป็นระยะว่าเจ็บรึเปล่า โมเนต์ไม่ยกมือว่าเจ็บเลยซักครั้ง ผม
ก็นึกว่าคงไม่เป็นไร   อุดเสร็จเรียบร้อยก็กลับบ้าน    ระหว่างทาง
กลับบ้าน ผมก็ถามลูกว่า

"อุดฟันเจ็บมั้ย"
โมเนต์บอกว่า
"เจ็บมากเพราะโดนเหงือก"
ผมก็ถามต่อด้วย ความสงสัยว่า
"ทำไมไม่ยกมือ หรือร้องล่ะ"
โมเนต์บอกสั้นๆ ยิ้มอายๆ
" หนูอดทน อยากให้พ่อดีใจ "
หนูสอนพ่อเยอะเหลือเกิน ...

รายงานโดย : ธนา เธียรอัจฉริยะ รองประธานเจ้าหน้าที่บริหาร
บริษัท โทเทิ่ล แอ็คเซ็ส คอมมูนิเคชั่น : วันพุธที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2552
บทความคุณภาพจากเพจ #เรื่องดีๆมีข้อคิด
ภาพ : http://www.yokekungworld.com/2014/01/your-dream-your-inspiration/

#เห็ดหลินจือ
#Health_and_Wealth_Coffee
#โลกสวย
#ขำขันมันส์ฮา
#สูตรเด็ด_เคล็ดอร่อย

วันอาทิตย์ที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2559

..พระบรมราโชวาทของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว 36 แผนที่ชีวิต พ่อ... 1. ขอบคุณข้าวทุกเม็ด น้ำทุกหยด อาหารทุกจานอย่างจริงใจ 2. อย่าสวดมนต์เพื่อขอสิ่งใด นอกจาก ปัญญา และความกล้าหาญ 3. เพื่อนใหม่ คือของขวัญที่ให้กับตัวเอง ส่วนเพื่อนเก่า หรือ มิตร คืออัญมณีที่นับ วันจะเพิ่มคุณค่ 4. อ่านหนังสือธรรมะปีละเล่ม 5. ปฏิบัติต่อคนอื่น เช่นเดียวกับที่ต้องการให้ผู้อื่นปฏิบัติต่อเรา 6. พูดคำว่า ขอบคุณ ให้มากๆ 7. รักษา ความลับ ให้เป็น 8. ประเมินคุณค่าของการให้ อภัย ให้สูง 9. ฟังให้มาก แล้วจะได้คู่สนทนาที่ดี 10. ยอมรับความผิดพลาดของตัวเอง หากมีใครตำหนิ และรู้แก่ใจว่า เป็นจริง 11.หากล้มลง จงอย่ากลัวกับการลุกขึ้นใหม่ 12. เมื่อเผชิญหน้ากับงานหนัก คิดเสมอว่า เป็นไปไม่ได้ที่จะล้มเหลว 13. อย่าถกเถียงธุรกิจภายในลิฟต์ 14. ใช้บัตรเครดิตเพื่อความสะดวก อย่าใช้เพื่อก่อหนี้สิน 15. อย่าหยิ่งหากจะกล่าวว่า ขอโทษ 16. อย่าอายหากจะบอกใครว่า ไม่รู้ 17 ระยะทางนับพันกิโลเมตร แน่นอนมันไม่ราบรื่นตลอดทาง 18. เมื่อไม่มีใครเกิดมาแล้ววิ่งได้ จึงควรทำสิ่งต่างๆอย่างค่อยเป็นค่อยไป 19 การประหยัดเป็นบ่อเกิดแห่งความร่ำรวย เป็นต้นทางแห่งความไม่ประมาท 20. คนไม่รักเงิน คือคนไม่รักชีวิต ไม่รักอนาคต 21. ยามทะเลาะกัน ผู้ที่เงียบก่อน คือผู้ที่มีการอบรมสั่งสอนที่ดี 22. ชีวิตนี้ฉันไม่เคยได้ทำงานเลยสักวัน ทุกวันเป็นวันสนุกหมด 23. จงใช้จุดแข็ง อย่าเอาชนะจุดอ่อน 24. เป็นหน้าที่ของเราที่จะพูดให้คนอื่นเข้าใจ ไม่ใช่หน้าที่ของคนอื่นที่จะทำความเข้าใจสิ่งที่เราพูด 25. เหรีญเดียวมีสองหน้า ความสำเร็จกับล้มเหลว 26. อย่าตามใจตัวเอง เรื่องยุ่งๆเกิดขึ้นล้วนตามใจตัวเองทั้งสิ้น 27. ฟันร่วง..เพราะมันแข็ง ส่วนลิ้น..ยังอยู่เพราะมันอ่อน 28. อย่าดึงต้นกล้าให้โตไวๆ ( อย่าใจร้อน) 29. ระลึกถึงความตายวันละ 3 ครั้ง ชีวิตจะมีสุข มีอภัย มีให้ 30. ถ้าติดกระดุมเม็ดแรกผิด กระดุมเม็ดต่อๆไปก็ผิดหมด 31. ทุกชิ้นงานจะต้องกำหนดวันเวลาแล้วเสร็จ 31. ทุกชิ้นงานจะต้องกำหนดวันเวลาแล้วเสร็จ 32. จงเป็นน้ำครึ่งแก้วตลอดชีวิต เพื่อเรียนรู้เพิ่มเติมได้ตลอด 33. ดาวและเดือนที่อยู่สูง อยากได้ต้องปีน บันไดสูง 34. มนุษย์ทุกคนมีชิ้นงานมากมายในชีวิต จงทำชิ้นงานที่สำคัญที่สุดก่อนเสมอ 35. หนังสือเป็นศูนย์รวมปัญญาของโลก จงอ่านหนังสือเดือนละเล่ม 36. ระเบียบวินัย คือคุณสมบัติ ที่สำคัญในการดำเนินชีวิต

..พระบรมราโชวาทของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว 36 แผนที่ชีวิต     พ่อ...

1. ขอบคุณข้าวทุกเม็ด น้ำทุกหยด อาหารทุกจานอย่างจริงใจ
2. อย่าสวดมนต์เพื่อขอสิ่งใด นอกจาก ปัญญา และความกล้าหาญ
3. เพื่อนใหม่ คือของขวัญที่ให้กับตัวเอง ส่วนเพื่อนเก่า หรือ มิตร คืออัญมณีที่นับ วันจะเพิ่มคุณค่
4. อ่านหนังสือธรรมะปีละเล่ม
5. ปฏิบัติต่อคนอื่น เช่นเดียวกับที่ต้องการให้ผู้อื่นปฏิบัติต่อเรา
6. พูดคำว่า ขอบคุณ ให้มากๆ
7. รักษา ความลับ ให้เป็น
8. ประเมินคุณค่าของการให้ อภัย ให้สูง
9. ฟังให้มาก แล้วจะได้คู่สนทนาที่ดี
10. ยอมรับความผิดพลาดของตัวเอง หากมีใครตำหนิ และรู้แก่ใจว่า เป็นจริง
11.หากล้มลง จงอย่ากลัวกับการลุกขึ้นใหม่
12. เมื่อเผชิญหน้ากับงานหนัก คิดเสมอว่า เป็นไปไม่ได้ที่จะล้มเหลว
13. อย่าถกเถียงธุรกิจภายในลิฟต์
14. ใช้บัตรเครดิตเพื่อความสะดวก อย่าใช้เพื่อก่อหนี้สิน
15. อย่าหยิ่งหากจะกล่าวว่า ขอโทษ
16. อย่าอายหากจะบอกใครว่า ไม่รู้
17 ระยะทางนับพันกิโลเมตร แน่นอนมันไม่ราบรื่นตลอดทาง
18. เมื่อไม่มีใครเกิดมาแล้ววิ่งได้ จึงควรทำสิ่งต่างๆอย่างค่อยเป็นค่อยไป
19 การประหยัดเป็นบ่อเกิดแห่งความร่ำรวย เป็นต้นทางแห่งความไม่ประมาท
20. คนไม่รักเงิน คือคนไม่รักชีวิต ไม่รักอนาคต
21. ยามทะเลาะกัน ผู้ที่เงียบก่อน คือผู้ที่มีการอบรมสั่งสอนที่ดี
22. ชีวิตนี้ฉันไม่เคยได้ทำงานเลยสักวัน ทุกวันเป็นวันสนุกหมด
23. จงใช้จุดแข็ง อย่าเอาชนะจุดอ่อน
24. เป็นหน้าที่ของเราที่จะพูดให้คนอื่นเข้าใจ ไม่ใช่หน้าที่ของคนอื่นที่จะทำความเข้าใจสิ่งที่เราพูด
25. เหรีญเดียวมีสองหน้า ความสำเร็จกับล้มเหลว
26. อย่าตามใจตัวเอง เรื่องยุ่งๆเกิดขึ้นล้วนตามใจตัวเองทั้งสิ้น
27. ฟันร่วง..เพราะมันแข็ง ส่วนลิ้น..ยังอยู่เพราะมันอ่อน
28. อย่าดึงต้นกล้าให้โตไวๆ ( อย่าใจร้อน)
29. ระลึกถึงความตายวันละ 3 ครั้ง ชีวิตจะมีสุข มีอภัย มีให้
30. ถ้าติดกระดุมเม็ดแรกผิด กระดุมเม็ดต่อๆไปก็ผิดหมด
31. ทุกชิ้นงานจะต้องกำหนดวันเวลาแล้วเสร็จ
31. ทุกชิ้นงานจะต้องกำหนดวันเวลาแล้วเสร็จ
32. จงเป็นน้ำครึ่งแก้วตลอดชีวิต เพื่อเรียนรู้เพิ่มเติมได้ตลอด
33. ดาวและเดือนที่อยู่สูง อยากได้ต้องปีน บันไดสูง
34. มนุษย์ทุกคนมีชิ้นงานมากมายในชีวิต จงทำชิ้นงานที่สำคัญที่สุดก่อนเสมอ
35. หนังสือเป็นศูนย์รวมปัญญาของโลก จงอ่านหนังสือเดือนละเล่ม
36. ระเบียบวินัย คือคุณสมบัติ ที่สำคัญในการดำเนินชีวิต

วันศุกร์ที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2559

#เรื่องเล่าจากในวัง.... มีเรื่องที่จะเล่าให้ฟัง อยู่เหตุการณ์หนึ่งซึ่งเป็นเรื่องจริง เหตุการณ์เกิดที่จังหวัดตาก เมื่อพระเทพทรงเสด็จไป เยี่ยมราษฎรตามที่ต่างๆ ได้ ทรงเสด็จไปเยี่ยมประชาชนใน ตลาดสด และถามความเป็น อยู่กับบรรดาแม่ค้าในตลาด แต่ก็มาถึงแม่ค้าปลา ซึ่งพระองค์ทรง ตรัสถามว่า "ปลาพวกนี้ขายอย่างไงจ๊ะ" แม่ค้าตอบว่า "ที่ สวรรคตแล้ว กิโลละ 40 บาท และที่เสด็จไปเสด็จมา กิโลละ 80 บาทจ๊ะ" เหตุการณ์นี้ ทำให้ข้าราชบริพารที่ ตามเสด็จหัวเราะกันทุกคน --------------------------------------------------------- - เช้าวันหนึ่ง เวลาประมาณ 7 โมงเช้า นางสนองพระโอษฐ์ ของฟ้าหญิงองค์ เล็ก ได้รับโทรศัพท์เป็นเสียงผู้ชาย ขอพูดสายกับ ฟ้าหญิง ทางนางสนองพระโอษฐ์ ก็สอบถามว่าใครจะพูดสาย ด้วย ก็มี เสียงตอบกลับมาว่า คนที่แบงค์ นางสนองพระโอฐก็ งง...งง ว่าคนที่แบงค์ ทำไมโทรมาแต่เช้า แบงค์ก็ยังไม่เปิดนี่หว่า แต่ พอฟ้าหญิงรับ โทรศัพท์แล้วถึงได้รู้ว่า คนที่แบงค์น่ะ ก็ที่แบงค์จริงๆนะ ไม่ เชื่อเปิดกระเป๋าตังค์ แล้วหยิบแบงค์มาดูสิ . ขนลุก เลย ( ทรงตรัสกับในหลวงท่านอยู่นั่น เอง) ---------- --------------------------- ------------------------ อีกครั้งหนึ่งที่ภาคอีสานเมื่อเสด็จขึ้นไปทรงเยี่ยมบนบ้าน ของราษฎรผู้หนึ่ง ที่คณะผู้ตามเสด็จทั้งหลายออกแปลกใจในการ กราบบังคมทูล ที่คล่องแคล่วและใช้ราชาศัพท์ได้อย่างน่า ฉงน เมื่อในหลวงมีพระราชปฏิสันถารถึงการใช้ราชา ศัพท์ได้ดีนี้ จึงมีคำกราบทูลว่า " ข้าพระพุทธเจ้าเป็นโต้โผ ลิเกเก่า บัดนี้มีอายุมากจึงเลิกรามาทำนาทำสวนพระ พุทธเจ้าข้า.." มาถึงตอนสำคัญที่ทรงพบนกในกรงที่เลี้ยงไว้ ที่ชานเรือน ก็ทรงตรัสถามว่า เป็นนกอะไรและมีกี่ ตัว. พ่อลิเกเก่ากราบบังคมทูลว่า " มีทั้งหมดสามตัว พระมเหสีมันบินหนีไป ทิ้งพระโอรสไว้สองตัว ตัวหนึ่งที่ยังเล็ก ตรัสอ้อแอ้อยู่เลย และทิ้งให้พระบิดาเลี้ยงดูแต่ผู้ เดียว " เรื่องนี้ ดร.สุเมธ เล่าว่าเป็นที่ต้องสะกด กลั้นหัวเราะกันทั้งคณะไม่ยกเว้นแม้ในหลวง ------------------------------------------------------- --- เมื่อครั้งท่านพระชนม์มายุ 72 พรรษา มีการผลิตเหรียญที่ระลึกออกมาหลาย รุ่น เจ้าของกิจการนาฬิกายี่ห้อหนึ่งได้ยื่น เรื่องขออนุญาต นำพระบรมฉายาลักษณ์ของท่านมาประดับที่หน้าปัดนาฬิกาเป็นรุ่นพิเศษ ท่านทราบเรื่องแล้วตรัสกับเจ้าหน้าที่ว่า " ไปบอกเค้านะเราไม่ใช่ มิกกี้เมาส์ " ---------- ----------------------------- เรื่องการใช้ราชาศัพท์กับ ในหลวง ดูจะเป็นเรื่องใหญ่ที่ใครต่อใครเกร็งกันทั้ง แผ่นดิน และไม่เว้นแม้กระทั่งข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ ที่ได้เข้าเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาทถวายรายงาน ครั้งหนึ่งเมื่อหลายปีก่อน มีข้าราชการระดับสูงผู้หนึ่งกราบบังคมทูลรายงาน ว่า "ขอเดชะ ฝ่าละอองธุลีพระบาทปกเกล้าปกกระหม่อม ข้าพระพุทธเจ้าพลตรีภูมิพลอดุลย เดช ขอพระราชทานพระบรมราชานุญาต กราบบังคมทูลรายงาน ฯลฯ" เมื่อสิ้นคำกราบบังคมทูลชื่อในหลวงทรงแย้ม พระสรวล อย่างมีพระอารมณ์ดีและไม่ถือสาว่า "เออ ดี เราชื่อเดียว กัน..." ข่าวว่าวันนั้นผู้เข้าเฝ้า ต้องซ่อนหัวเราะขำขันกันทั้งศาลาดุสิดาลัย เพราะผู้รายงาน ตื่นเต้นจนจำชื่อตนเองไม่ได้ --------------------------------------- มีอยู่ครั้ง หนึ่งทรงเสด็จไปพระราชทานปริญญาบัตร ให้กับนักศึกษา ของมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง ในระหว่างที่ทรงเปลี่ยนใส่ครุย ทรงโปรดสูบมวน พระโอสถ แต่ว่าทรงหาที่จุดไม่ได้ ทางอธิการบดีซึ่งเฝ้าอยู่ก็จุดไฟให้พร้อมทูล ว่า " ถวายพระเพลิงพระเจ้า ข้า " ในหลวงทรงชะงัก ก่อนจะแย้มสรวลน้อยๆ กับ อธิการบดีว่า " เรายังไม่ตายถวายพระเพลิงไม่ได้ หรอก" ---------- ----------------------------- เคยมีเรื่องเล่าให้ฟัง ว่า ในหลวงเสด็จไปในถิ่นทุรกันดารเพื่อเยี่ยม เยียนราษฎร มีอยู่ครั้งหนึ่งพระองค์ท่านทรงแจกพระเครื่องให้กับราษฎรจนหมดแล้ว แต่ราษฎรผู้หนึ่งกราบบังคมทูลขอรับพระราชทานพระเครื่องว่า "ขอเดชะ ขอพระ หนึ่งองค์" ในหลวงทรงตรัสว่า "ขอเดชะ พระหมด แล้ว" ---------- ----------------------------- วันหนึ่งพระองค์ท่านเสด็จเยี่ยมเยียนพสกนิกรของท่านตาม ปกติที่ต่างจังหวัด ก็มีชาวบ้านมาต้อนรับในหลวงมาก มาย พระองค์ท่านเสด็จพระราชดำเนินมาตามลาดพระ บาท ที่แถวหน้าก็มีหญิงชราแก่คนหนึ่งได้ก้มลง กราบแทบพระบาท แล้วก็เอามือของแกมาจับ พระหัตถ์ของ ในหลวง แล้วก็พูดว่า ยายดีใจเหลือเกินที่ได้เจอ ในหลวง แล้วก็พูดว่า ยายอย่างโน้น ยายอย่าง นี้ อีกตั้งมากมายแต่ในหลวงก็ทรง เฉยๆ มิได้ตรัสรับสั่งตอบว่ากระไร แต่พวกข้าราชบริภารก็มองหน้ากันใหญ่ กลัวว่าพระองค์จะทรงพอ พระราชหฤหัย หรือไม่ แต่พอพวกเราได้ยินพระองค์รับสั่งตอบ ว่ากับหญิงชราคนนั้น ทำให้เราถึงกับกลั้นหัวเราะไว้ไม่ ไหว เพราะพระองค์ทรงตรัสว่า " เรียกว่ายายได้อย่างไร อายุอ่อน กว่าแม่ฉันตั้งเยอะ ต้องเรียกน้าซิถึงจะ ถูก" ---------- ---------------------------------------- ครั้งหนึ่ง หลายๆ ปีมา แล้ว พระเจ้าอยู่หัวทรงประชวรนิดหน่อยเกี่ยวกับ พระฉวีมีพระอาการคัน มีหมอโรคผิวหนังคณะหนึ่งไปเข้าเฝ้าฯ เพื่อถวายการรักษา คุณหมอเป็นผู้เชี่ยวชาญทางโรคผิวหนังแต่ไม่ได้เชี่ยวชาญทางราชา ศัพท์ ก็กราบบังคมทูลว่า "เอ้อ - ทรง...อ้า - ทร งพระคันมานานแล้วหรือยังพะยะ ค่ะ" พระเจ้าอยู่หัวก็ทรงพระสรวล ตรัส ว่า " ฉันไม่ใช่ผู้หญิง นี่จะท้องได้ยังไง" แล้วคงจะทรงพระกรุณาว่า หมอคงจะไม่รู้ราชาศัพท์ทางด้านอวัยวะร่างกาย จริงๆ ก็พระราชทานพระบรมราชานุญาตว่า เอ้าพูดภาษา อังกฤษกันเถอะ ---------- ----------------------------- เรื่องนี้รุ่นพี่ที่จุฬาฯเล่าให้ฟัง ว่า มีอยู่ปีนึงที่ ในหลวงทรงเสด็จพระราชทานปริญญาบัตร อธิการบดีอ่านรายชื่อ บัณฑิตแล้วบังเอิญว่า มีเหตุขัดข้องบางประการ ทำให้อ่านขาดตอน ก็ต้องรีบหาว่าอ่านรายชื่อไปถึงไหน แล้ว ปรากฏว่าในหลวงท่านทรงจำได้ ท่านเลยตรัสกับ อธิการไปว่า " เมื่อกี้นี้ (ชื่อ....) เค้ารับไป แล้ว" และมีอีกปีนึงขณะที่พระราชทานปริญญาบัตรอยู่ ดีๆ ไฟดับไปชั่วขณะ... ทำให้บัณฑิตคน หนึ่งพลาดโอกาสครั้งสำคัญในการถ่ายรูป พอในหลวงทรงพระราชทาน ปริญญาบัตรเรียบร้อยแล้ว ก่อนที่จะให้พระบรม ราโชวาท ท่านทรงให้อธิการบดีเรียกบัณฑิตคนนั้นมารับ พระราชทานอีกครั้ง เพื่อจะได้มีรูปไว้เป็น ที่ ระลึก ตื้นตันกันถ้วนทั่วทั้งหอ ประชุม ******** ถ้ารักท่านก็ส่งไปเรื่อยๆ นะ คนไทยทุกคนจะได้มีความสุขยิ่งๆ ขึ้น ทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน ขอทรงพระเกษมสำราญ เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรของชาวไทย

#เรื่องเล่าจากในวัง....

มีเรื่องที่จะเล่าให้ฟัง อยู่เหตุการณ์หนึ่งซึ่งเป็นเรื่องจริง
เหตุการณ์เกิดที่จังหวัดตาก เมื่อพระเทพทรงเสด็จไป เยี่ยมราษฎรตามที่ต่างๆ
ได้ ทรงเสด็จไปเยี่ยมประชาชนใน ตลาดสด และถามความเป็น อยู่กับบรรดาแม่ค้าในตลาด
แต่ก็มาถึงแม่ค้าปลา ซึ่งพระองค์ทรง ตรัสถามว่า "ปลาพวกนี้ขายอย่างไงจ๊ะ"
แม่ค้าตอบว่า "ที่ สวรรคตแล้ว กิโลละ 40 บาท
และที่เสด็จไปเสด็จมา กิโลละ 80 บาทจ๊ะ"
เหตุการณ์นี้ ทำให้ข้าราชบริพารที่ ตามเสด็จหัวเราะกันทุกคน
--------------------------------------------------------- -
เช้าวันหนึ่ง เวลาประมาณ 7 โมงเช้า นางสนองพระโอษฐ์
ของฟ้าหญิงองค์ เล็ก ได้รับโทรศัพท์เป็นเสียงผู้ชาย ขอพูดสายกับ ฟ้าหญิง
ทางนางสนองพระโอษฐ์ ก็สอบถามว่าใครจะพูดสาย ด้วย
ก็มี เสียงตอบกลับมาว่า คนที่แบงค์ นางสนองพระโอฐก็ งง...งง
ว่าคนที่แบงค์ ทำไมโทรมาแต่เช้า แบงค์ก็ยังไม่เปิดนี่หว่า
แต่ พอฟ้าหญิงรับ โทรศัพท์แล้วถึงได้รู้ว่า คนที่แบงค์น่ะ
ก็ที่แบงค์จริงๆนะ ไม่ เชื่อเปิดกระเป๋าตังค์ แล้วหยิบแบงค์มาดูสิ . ขนลุก เลย
( ทรงตรัสกับในหลวงท่านอยู่นั่น เอง)
---------- --------------------------- ------------------------
อีกครั้งหนึ่งที่ภาคอีสานเมื่อเสด็จขึ้นไปทรงเยี่ยมบนบ้าน ของราษฎรผู้หนึ่ง
ที่คณะผู้ตามเสด็จทั้งหลายออกแปลกใจในการ กราบบังคมทูล
ที่คล่องแคล่วและใช้ราชาศัพท์ได้อย่างน่า ฉงน
เมื่อในหลวงมีพระราชปฏิสันถารถึงการใช้ราชา ศัพท์ได้ดีนี้
จึงมีคำกราบทูลว่า " ข้าพระพุทธเจ้าเป็นโต้โผ ลิเกเก่า
บัดนี้มีอายุมากจึงเลิกรามาทำนาทำสวนพระ พุทธเจ้าข้า.."
มาถึงตอนสำคัญที่ทรงพบนกในกรงที่เลี้ยงไว้ ที่ชานเรือน
ก็ทรงตรัสถามว่า เป็นนกอะไรและมีกี่ ตัว.
พ่อลิเกเก่ากราบบังคมทูลว่า " มีทั้งหมดสามตัว พระมเหสีมันบินหนีไป
ทิ้งพระโอรสไว้สองตัว ตัวหนึ่งที่ยังเล็ก ตรัสอ้อแอ้อยู่เลย และทิ้งให้พระบิดาเลี้ยงดูแต่ผู้ เดียว "
เรื่องนี้ ดร.สุเมธ เล่าว่าเป็นที่ต้องสะกด กลั้นหัวเราะกันทั้งคณะไม่ยกเว้นแม้ในหลวง
------------------------------------------------------- ---

เมื่อครั้งท่านพระชนม์มายุ 72 พรรษา
มีการผลิตเหรียญที่ระลึกออกมาหลาย รุ่น
เจ้าของกิจการนาฬิกายี่ห้อหนึ่งได้ยื่น เรื่องขออนุญาต
นำพระบรมฉายาลักษณ์ของท่านมาประดับที่หน้าปัดนาฬิกาเป็นรุ่นพิเศษ
ท่านทราบเรื่องแล้วตรัสกับเจ้าหน้าที่ว่า
" ไปบอกเค้านะเราไม่ใช่ มิกกี้เมาส์ "
---------- -----------------------------
เรื่องการใช้ราชาศัพท์กับ ในหลวง ดูจะเป็นเรื่องใหญ่ที่ใครต่อใครเกร็งกันทั้ง แผ่นดิน
และไม่เว้นแม้กระทั่งข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ ที่ได้เข้าเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาทถวายรายงาน
ครั้งหนึ่งเมื่อหลายปีก่อน มีข้าราชการระดับสูงผู้หนึ่งกราบบังคมทูลรายงาน
ว่า "ขอเดชะ ฝ่าละอองธุลีพระบาทปกเกล้าปกกระหม่อม
ข้าพระพุทธเจ้าพลตรีภูมิพลอดุลย เดช
ขอพระราชทานพระบรมราชานุญาต
กราบบังคมทูลรายงาน ฯลฯ"

เมื่อสิ้นคำกราบบังคมทูลชื่อในหลวงทรงแย้ม พระสรวล
อย่างมีพระอารมณ์ดีและไม่ถือสาว่า
"เออ ดี เราชื่อเดียว กัน..."
ข่าวว่าวันนั้นผู้เข้าเฝ้า ต้องซ่อนหัวเราะขำขันกันทั้งศาลาดุสิดาลัย
เพราะผู้รายงาน ตื่นเต้นจนจำชื่อตนเองไม่ได้
---------------------------------------
มีอยู่ครั้ง หนึ่งทรงเสด็จไปพระราชทานปริญญาบัตร
ให้กับนักศึกษา ของมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง
ในระหว่างที่ทรงเปลี่ยนใส่ครุย ทรงโปรดสูบมวน พระโอสถ
แต่ว่าทรงหาที่จุดไม่ได้
ทางอธิการบดีซึ่งเฝ้าอยู่ก็จุดไฟให้พร้อมทูล ว่า
" ถวายพระเพลิงพระเจ้า ข้า "
ในหลวงทรงชะงัก ก่อนจะแย้มสรวลน้อยๆ กับ อธิการบดีว่า
" เรายังไม่ตายถวายพระเพลิงไม่ได้ หรอก"
---------- -----------------------------

เคยมีเรื่องเล่าให้ฟัง ว่า
ในหลวงเสด็จไปในถิ่นทุรกันดารเพื่อเยี่ยม เยียนราษฎร
มีอยู่ครั้งหนึ่งพระองค์ท่านทรงแจกพระเครื่องให้กับราษฎรจนหมดแล้ว
แต่ราษฎรผู้หนึ่งกราบบังคมทูลขอรับพระราชทานพระเครื่องว่า
"ขอเดชะ ขอพระ หนึ่งองค์"
ในหลวงทรงตรัสว่า "ขอเดชะ พระหมด แล้ว"
---------- -----------------------------
วันหนึ่งพระองค์ท่านเสด็จเยี่ยมเยียนพสกนิกรของท่านตาม ปกติที่ต่างจังหวัด
ก็มีชาวบ้านมาต้อนรับในหลวงมาก มาย
พระองค์ท่านเสด็จพระราชดำเนินมาตามลาดพระ บาท
ที่แถวหน้าก็มีหญิงชราแก่คนหนึ่งได้ก้มลง กราบแทบพระบาท
แล้วก็เอามือของแกมาจับ พระหัตถ์ของ ในหลวง
แล้วก็พูดว่า ยายดีใจเหลือเกินที่ได้เจอ ในหลวง
แล้วก็พูดว่า ยายอย่างโน้น ยายอย่าง นี้
อีกตั้งมากมายแต่ในหลวงก็ทรง เฉยๆ
มิได้ตรัสรับสั่งตอบว่ากระไร
แต่พวกข้าราชบริภารก็มองหน้ากันใหญ่
กลัวว่าพระองค์จะทรงพอ พระราชหฤหัย หรือไม่
แต่พอพวกเราได้ยินพระองค์รับสั่งตอบ ว่ากับหญิงชราคนนั้น
ทำให้เราถึงกับกลั้นหัวเราะไว้ไม่ ไหว เพราะพระองค์ทรงตรัสว่า
" เรียกว่ายายได้อย่างไร อายุอ่อน กว่าแม่ฉันตั้งเยอะ ต้องเรียกน้าซิถึงจะ ถูก"
---------- ----------------------------------------
ครั้งหนึ่ง หลายๆ ปีมา แล้ว
พระเจ้าอยู่หัวทรงประชวรนิดหน่อยเกี่ยวกับ พระฉวีมีพระอาการคัน
มีหมอโรคผิวหนังคณะหนึ่งไปเข้าเฝ้าฯ เพื่อถวายการรักษา
คุณหมอเป็นผู้เชี่ยวชาญทางโรคผิวหนังแต่ไม่ได้เชี่ยวชาญทางราชา ศัพท์
ก็กราบบังคมทูลว่า "เอ้อ - ทรง...อ้า - ทร งพระคันมานานแล้วหรือยังพะยะ ค่ะ"
พระเจ้าอยู่หัวก็ทรงพระสรวล ตรัส ว่า " ฉันไม่ใช่ผู้หญิง นี่จะท้องได้ยังไง"
แล้วคงจะทรงพระกรุณาว่า หมอคงจะไม่รู้ราชาศัพท์ทางด้านอวัยวะร่างกาย จริงๆ
ก็พระราชทานพระบรมราชานุญาตว่า เอ้าพูดภาษา อังกฤษกันเถอะ
---------- -----------------------------

เรื่องนี้รุ่นพี่ที่จุฬาฯเล่าให้ฟัง ว่า มีอยู่ปีนึงที่ ในหลวงทรงเสด็จพระราชทานปริญญาบัตร อธิการบดีอ่านรายชื่อ บัณฑิตแล้วบังเอิญว่า มีเหตุขัดข้องบางประการ ทำให้อ่านขาดตอน
ก็ต้องรีบหาว่าอ่านรายชื่อไปถึงไหน แล้ว
ปรากฏว่าในหลวงท่านทรงจำได้ ท่านเลยตรัสกับ อธิการไปว่า
" เมื่อกี้นี้ (ชื่อ....) เค้ารับไป แล้ว"

และมีอีกปีนึงขณะที่พระราชทานปริญญาบัตรอยู่ ดีๆ ไฟดับไปชั่วขณะ...
ทำให้บัณฑิตคน หนึ่งพลาดโอกาสครั้งสำคัญในการถ่ายรูป
พอในหลวงทรงพระราชทาน ปริญญาบัตรเรียบร้อยแล้ว
ก่อนที่จะให้พระบรม ราโชวาท
ท่านทรงให้อธิการบดีเรียกบัณฑิตคนนั้นมารับ พระราชทานอีกครั้ง
เพื่อจะได้มีรูปไว้เป็น ที่ ระลึก
ตื้นตันกันถ้วนทั่วทั้งหอ ประชุม

********

ถ้ารักท่านก็ส่งไปเรื่อยๆ นะ คนไทยทุกคนจะได้มีความสุขยิ่งๆ ขึ้น

ทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน ขอทรงพระเกษมสำราญ เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรของชาวไทย

วันพฤหัสบดีที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2559

Clip007– ข่าวดารา ดราม่าดารา รูปดารา วีดีโอดารา เมนู ข่าวประจำวัน ข่าวบันเทิง ข่าวโซเชี่ยล ดูดวง แชร์ว่อน!! อะไร??..ซ่อนอยู่ในธนบัตรมูลค่า 1,000 บาท เป็นเรื่องที่หลายคนไม่เคยรู้มาก่อน แชร์ว่อน!! อะไร??..ซ่อนอยู่ในธนบัตรมูลค่า 1,000 บาท เป็นเรื่องที่หลายคนไม่เคยรู้มาก่อน Facebook 5.755kTwitterLINE เรื่องนี้อาจเป็นเรื่องที่เรา หรือใครหลายคนมองข้ามไป เกี่ยวกับธนบัตรที่เราใช้ซื้อหาสิ่งดำรงชีวิต ความสะดวกสบายต่างๆนานา แล้วเรียกมันว่าความสุข.. แต่จะมีกี่คนที่รู้คุณค่าที่แท้จริง ของธนบัตรว่าได้แฝงแง่คิดอะไรดีๆซ่อนอยู่อีกมากมาย อย่าง"พระราชดำหริของในหลวง" จากกระทู้หนึ่งในเว็บไซต์พันทิปได้มีการแชร์เรื่องราวที่น่าสนใจ เกี่ยวกับธนบัตรมูลค่า 1,000 บาท โดยสมาชิกท่านหนึ่งใช้ชื่อว่าSsK-G-ปรเชษฐ์พัลโหม ได้นำเสนอเรื่องที่เจ้าตัวก็เพิ่งทราบมาจากอาจารย์ ถึงคุณค่า และความหมายที่แท้จริงของธนบัตรมูลค่า 1,000 บาท ข้อความระบุว่า "วันนี้ผมได้ไปเรียนตามปกติ แล้วสิ่งที่ผมไม่คาดคิดก็ได้เกิดขึ้น อาจารย์ได้ถามถึงแนวคิดปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง เรื่องนี้ผมทราบดีอยู่แล้วครับ ว่า 3 ห่วง 2 เงื่อนไข ตอบไปก็ถูกครับ จากนั้นคำถามก็เป็นคำถามต่อที่ว่า ในชีวิตประจำวันเราได้สัมผัสกับเศรษฐกิจพอเพียงอย่างไรบ้าง ??งงล่ะสิครับ อาจด้วยผมยังไม่เข้าถึงแก่นแท้ของแนวคิดนี้ อีกอย่าง เน้นว่า ที่เราสามารถปฎิบัติจริงๆ ในชีวิตประจำวัน จริงๆคำถามไม่ยากครับ ก็แค่บอกว่า ประหยัด อดออม มัธยัสถ์ แต่ติดตรงที่ว่า ในสถานการณ์ชีวิตจริง บางครั้งเราก็ไม่สามารถที่จะปฏิบัติได้ ทุกคนในห้องเงียบ.........อาจารย์ใบ้มาอีกว่า เราทุกคนเคยสัมผัส และแนวคิดนี้อยู่ใกล้กับตัวเรามาก ...........ทุกคนในห้องยังเงียบ รู้มั๊ยครับว่า เศรษฐกิจพอเพียงอยู่ใกล้ชิดกับเราอย่างไร ผมขอเฉลยเลยครับว่า มันอยู่ใน ธนบัตร 1,000 บาทที่เราใช้กันทุกวันนี้แหละแต่ความหมายที่อาจารย์อธิบาย มันทำให้ผมอึ้ง!!ยิ่งกว่านั้นครับ ......อึ้งจนทำให้ผมเวลาที่จะใช้จ่ายเงินต้องคิดตลอดเวลา อาจารย์อธิบายว่า.. ในธนบัตร 1000 บาท มีพระราชดำหริของในหลวงอยู่ พระองค์ทรงสอนเราทุกคนเสมอ แต่เราทุกคนยังไม่เข้าใจความหมายที่แท้จริง ในธนบัตร จะมีทั้งพระราชดำรัส และภาพที่แสดงถึงเศรษฐกิจพอเพียงที่พระองค์ทรงอยากให้พวกเราปฏิบัติเช่นนั้น เพื่อความสงบสุขของประชาชน นอกจากนี้ในภาพพระองค์ฉลองพระองค์เป็นภาพทรงงาน มีแผนที่ กล้องถ่ายภาพ หากใครจำได้ ภาพนี้คือภาพที่พระองค์ทรงงานในการบำบัดทุกข์ บำรุงสุขแก่ราษฎร ที่ทุรกันดารเพียงใด ท่านไม่เคยย่อท้อ และเขื่อนป่าสักชลสิทธิ์ นั่นก็คือ น้ำให้ชีวิต นอกจากนี้อาจารย์ยังบอกว่า ทำไมต้องเอามาอยู่ในแบงค์ 1000 ทำไมไม่เอาไปใส่ไว้ในแบงค์อื่น ก็เพราะแบงค์พันเป็นหน่วยธนบัตรที่ใหญ่ที่สุด การจะใช้จ่ายเงินทองออกไปสมควรที่จะคิดให้ดีๆก่อนที่จะใช้เงินอย่างสุรุ่ยสุร่าย นอกเหนือเกินความจำเป็น และประโยคเด็ดที่ทำให้ผมรู้สึกว่าต้องประหยัดให้มากกว่านี้ ก็คือ "คนส่วนมากรู้แค่มูลค่าของมัน แต่จะมีสักกี่คน ที่รู้ คุณค่า ของ ธนบัตรนี้" ขอพระองค์ทรงพระเจริญ.. TS Stat Facebook 5.755kTwitterLINE Clip007 © 2015 Clip007 All rights reserved. ติดต่อเรา ติดต่อลงโฆษณา สมัครงาน


Clip007– ข่าวดารา ดราม่าดารา รูปดารา วีดีโอดารา
เมนู
ข่าวประจำวัน
ข่าวบันเทิง
ข่าวโซเชี่ยล
ดูดวง

แชร์ว่อน!! อะไร??..ซ่อนอยู่ในธนบัตรมูลค่า 1,000 บาท เป็นเรื่องที่หลายคนไม่เคยรู้มาก่อน แชร์ว่อน!! อะไร??..ซ่อนอยู่ในธนบัตรมูลค่า 1,000 บาท เป็นเรื่องที่หลายคนไม่เคยรู้มาก่อน
Facebook 5.755kTwitterLINE
เรื่องนี้อาจเป็นเรื่องที่เรา หรือใครหลายคนมองข้ามไป เกี่ยวกับธนบัตรที่เราใช้ซื้อหาสิ่งดำรงชีวิต ความสะดวกสบายต่างๆนานา แล้วเรียกมันว่าความสุข.. แต่จะมีกี่คนที่รู้คุณค่าที่แท้จริง ของธนบัตรว่าได้แฝงแง่คิดอะไรดีๆซ่อนอยู่อีกมากมาย อย่าง"พระราชดำหริของในหลวง"

จากกระทู้หนึ่งในเว็บไซต์พันทิปได้มีการแชร์เรื่องราวที่น่าสนใจ เกี่ยวกับธนบัตรมูลค่า 1,000 บาท โดยสมาชิกท่านหนึ่งใช้ชื่อว่าSsK-G-ปรเชษฐ์พัลโหม ได้นำเสนอเรื่องที่เจ้าตัวก็เพิ่งทราบมาจากอาจารย์ ถึงคุณค่า และความหมายที่แท้จริงของธนบัตรมูลค่า 1,000 บาท  ข้อความระบุว่า

"วันนี้ผมได้ไปเรียนตามปกติ แล้วสิ่งที่ผมไม่คาดคิดก็ได้เกิดขึ้น
อาจารย์ได้ถามถึงแนวคิดปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง เรื่องนี้ผมทราบดีอยู่แล้วครับ ว่า 3 ห่วง 2 เงื่อนไข
ตอบไปก็ถูกครับ จากนั้นคำถามก็เป็นคำถามต่อที่ว่า ในชีวิตประจำวันเราได้สัมผัสกับเศรษฐกิจพอเพียงอย่างไรบ้าง ??งงล่ะสิครับ อาจด้วยผมยังไม่เข้าถึงแก่นแท้ของแนวคิดนี้ อีกอย่าง เน้นว่า ที่เราสามารถปฎิบัติจริงๆ ในชีวิตประจำวัน

จริงๆคำถามไม่ยากครับ ก็แค่บอกว่า ประหยัด อดออม มัธยัสถ์ แต่ติดตรงที่ว่า ในสถานการณ์ชีวิตจริง บางครั้งเราก็ไม่สามารถที่จะปฏิบัติได้ ทุกคนในห้องเงียบ.........อาจารย์ใบ้มาอีกว่า เราทุกคนเคยสัมผัส และแนวคิดนี้อยู่ใกล้กับตัวเรามาก ...........ทุกคนในห้องยังเงียบ
รู้มั๊ยครับว่า เศรษฐกิจพอเพียงอยู่ใกล้ชิดกับเราอย่างไร ผมขอเฉลยเลยครับว่า มันอยู่ใน ธนบัตร 1,000 บาทที่เราใช้กันทุกวันนี้แหละแต่ความหมายที่อาจารย์อธิบาย มันทำให้ผมอึ้ง!!ยิ่งกว่านั้นครับ ......อึ้งจนทำให้ผมเวลาที่จะใช้จ่ายเงินต้องคิดตลอดเวลา อาจารย์อธิบายว่า..



ในธนบัตร 1000 บาท มีพระราชดำหริของในหลวงอยู่ พระองค์ทรงสอนเราทุกคนเสมอ แต่เราทุกคนยังไม่เข้าใจความหมายที่แท้จริง

ในธนบัตร จะมีทั้งพระราชดำรัส และภาพที่แสดงถึงเศรษฐกิจพอเพียงที่พระองค์ทรงอยากให้พวกเราปฏิบัติเช่นนั้น เพื่อความสงบสุขของประชาชน นอกจากนี้ในภาพพระองค์ฉลองพระองค์เป็นภาพทรงงาน มีแผนที่ กล้องถ่ายภาพ หากใครจำได้ ภาพนี้คือภาพที่พระองค์ทรงงานในการบำบัดทุกข์ บำรุงสุขแก่ราษฎร ที่ทุรกันดารเพียงใด ท่านไม่เคยย่อท้อ และเขื่อนป่าสักชลสิทธิ์ นั่นก็คือ น้ำให้ชีวิต นอกจากนี้อาจารย์ยังบอกว่า ทำไมต้องเอามาอยู่ในแบงค์ 1000 ทำไมไม่เอาไปใส่ไว้ในแบงค์อื่น ก็เพราะแบงค์พันเป็นหน่วยธนบัตรที่ใหญ่ที่สุด การจะใช้จ่ายเงินทองออกไปสมควรที่จะคิดให้ดีๆก่อนที่จะใช้เงินอย่างสุรุ่ยสุร่าย นอกเหนือเกินความจำเป็น

และประโยคเด็ดที่ทำให้ผมรู้สึกว่าต้องประหยัดให้มากกว่านี้ ก็คือ "คนส่วนมากรู้แค่มูลค่าของมัน แต่จะมีสักกี่คน ที่รู้ คุณค่า ของ ธนบัตรนี้"



ขอพระองค์ทรงพระเจริญ..
TS Stat

Facebook 5.755kTwitterLINE
Clip007



© 2015 Clip007 All rights reserved.

ติดต่อเรา
ติดต่อลงโฆษณา
สมัครงาน

วันพุธที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2559

หากเธอรัก ชีวิตไม่ว่าที่ใดล้วนน่ารัก หากเธอชัง ชีวิตไม่ว่าที่ใดล้วนน่าชัง หากเธอรู้คุณ ทุกหนแห่งล้วนรู้คุณได้ หากเธอเติบใหญ่ ทุกเรื่องทุกราวล้วนเติบใหญ่ได้ หาใช่โลกเลือกเธอ แต่คือเธอเลือกโลก เมื่อไร้ที่หลบลี้ เป็นสุขโง่ๆ ไปดีกว่า เมื่อไร้สถานอันสะอาด สงบใจดีกว่า เมื่อไม่อาจสมปรารถนา วางใจผ่องใสดีกว่า คำและภาพโดยเฟิงจื๋อไข่ - 丰子恺, 1898-1975, นักเขียนคำและนักเขียนภาพการ์ตูน 你 若 愛, 生 活 哪 裡 都 可 愛。 你 若 恨, 生 活 哪 裡 都 可 恨 。 你 若 感 恩, 處 處 可 感 恩。 你 若 成 長, 事 事 可 成 長。 既 然 無 處 可 躲, 不 如 傻 樂。 既 然 無 處 可 逃, 不 如 喜 悅。 既 然 沒 有 凈 土, 不 如 靜 心。 既 然 沒 有 如 願, 不 如 釋 然。

หากเธอรัก ชีวิตไม่ว่าที่ใดล้วนน่ารัก
หากเธอชัง ชีวิตไม่ว่าที่ใดล้วนน่าชัง

หากเธอรู้คุณ ทุกหนแห่งล้วนรู้คุณได้
หากเธอเติบใหญ่ ทุกเรื่องทุกราวล้วนเติบใหญ่ได้

หาใช่โลกเลือกเธอ แต่คือเธอเลือกโลก
เมื่อไร้ที่หลบลี้ เป็นสุขโง่ๆ ไปดีกว่า

เมื่อไร้สถานอันสะอาด สงบใจดีกว่า
เมื่อไม่อาจสมปรารถนา วางใจผ่องใสดีกว่า

คำและภาพโดยเฟิงจื๋อไข่ - 丰子恺, 1898-1975, นักเขียนคำและนักเขียนภาพการ์ตูน

你 若 愛, 生 活 哪 裡 都 可 愛。
你 若 恨, 生 活 哪 裡 都 可 恨 。

你 若 感 恩, 處 處 可 感 恩。
你 若 成 長, 事 事 可 成 長。

既 然 無 處 可 躲, 不 如 傻 樂。
既 然 無 處 可 逃, 不 如 喜 悅。

既 然 沒 有 凈 土, 不 如 靜 心。
既 然 沒 有 如 願, 不 如 釋 然。

วันอังคารที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2559

บริษัทหนึ่ง พนักงานอยากทานกาแฟ ต้องออกเงิน หาซื้อมาชงเองตัวใครตัวมัน เป็นมาเนิ่นนาน ผู้จัดการย้ายมาใหม่ โดยตำแหน่งมีกาแฟของบริษัทดื่มฟรีทุกวัน นั่งมองพนักงานเห็นพนักงานง่วงหาว เลยบอก แอดมินไปว่า ต่อนี้ไป บริษัทมีกาแฟให้พนักงานดื่มฟรี พนักงานเฮดีใจได้ประหยัดเงิน มีพนักงานบางคนไม่ทานกาแฟ เพราะหัวใจเต้นแรง ตาแข็ง เดินไปหาผู้จัดการบอกว่า ชาร้อน โอวัลติน ไมโล ก็ทำให้พนักงานกระตือรือร้นได้นะค่ะ ผู้จัดการเห็นชอบ จะได้ไม่เหลื่อมล้ำน้อยใจกัน พนักงานบอกว่า ลืมไปค่ะผู้จัดการ ต้องมีนมข้นด้วย เพราะโอวัลตินใส่คอฟฟี่เมทมันไม่เข้ากัน ผู้จัดการบอกเออ คุณรอบคอบดี ต่อมาอาทิตย์เดียวย่างเข้าฤดูร้อน อากาศร้อนมากๆ กาแฟร้อนไม่เหมาะในช่วงบ่าย พนักงานเดินไปบอกผู้จัดการว่า ตู้กดน้ำเย็นมันเย็นไม่ทัน อยากได้น้ำแข็ง แต่ไม่บอกความนัยว่า จะกินกาแฟเย็นกัน ผู้จัดการก็ร้อน อยากกินน้ำแข็งเช่นกัน เลยสั่งให้ไปจัดหามาทุกวัน ช่วงบ่ายพนักงานจึงผลัดกันเดินไปชงกาแฟเย็น ไมโลเย็น โอวัลตินเย็นภูเขาไฟ ชาเย็น นมเย็น กันครบทุกคนไม่น้อยหน้ากัน บางคนใจถึงหาไข่มุกมาใส่ชาเพื่อโอ้อวด สลับชงจนเค้าท์เตอร์ห้องแพนทรี่ไม่เคยแห้ง น้ำร้อนหมดกระติกเติมไม่ทัน กาแฟเย็น ถ้าใส่น้ำแข็งยูนิคจากถุง ก้อนมันใหญ่ ซดเฮือกเดียวหมดแก้ว และมันไม่สมูทตี้ ไม่ละเมียดละไม พนักงานสาว เดินไปหาผู้จัดการ บอกว่า เราต้องมีเครื่องปั่นละเอียดด้วย เพราะบางทีลูกค้าสำคัญที่มาติดต่ออยากได้เครื่องดื่มแนวๆบ้างค่ะ ผู้จัดการบอกว่า ดีเหมือนกันงั้นเดี๋ยวผมจัดหามาให้เอง วันรุ่งขึ้นผู้จัดการมาแต่เช้าคนแรก เข้าห้องแพนทรี เก็บกาแฟเครื่องเคราชุดรวมคอฟฟี่เบรคทั้งหมดโยนทิ้ง และประกาศยกเลิกสวัสดิการส่วนนี้ 555 #พนักงานที่ซึมเศร้าที่สุดคือ #ไอ้คนที่ซื้อวิปปิ้งครีมและออกตังค์ตัวเองไปก่อน_กะจะมาเบิกภายหลัง555

บริษัทหนึ่ง พนักงานอยากทานกาแฟ ต้องออกเงิน หาซื้อมาชงเองตัวใครตัวมัน เป็นมาเนิ่นนาน ผู้จัดการย้ายมาใหม่ โดยตำแหน่งมีกาแฟของบริษัทดื่มฟรีทุกวัน นั่งมองพนักงานเห็นพนักงานง่วงหาว เลยบอก แอดมินไปว่า ต่อนี้ไป บริษัทมีกาแฟให้พนักงานดื่มฟรี พนักงานเฮดีใจได้ประหยัดเงิน มีพนักงานบางคนไม่ทานกาแฟ เพราะหัวใจเต้นแรง ตาแข็ง เดินไปหาผู้จัดการบอกว่า ชาร้อน โอวัลติน ไมโล ก็ทำให้พนักงานกระตือรือร้นได้นะค่ะ ผู้จัดการเห็นชอบ จะได้ไม่เหลื่อมล้ำน้อยใจกัน พนักงานบอกว่า ลืมไปค่ะผู้จัดการ ต้องมีนมข้นด้วย เพราะโอวัลตินใส่คอฟฟี่เมทมันไม่เข้ากัน ผู้จัดการบอกเออ คุณรอบคอบดี ต่อมาอาทิตย์เดียวย่างเข้าฤดูร้อน อากาศร้อนมากๆ กาแฟร้อนไม่เหมาะในช่วงบ่าย พนักงานเดินไปบอกผู้จัดการว่า ตู้กดน้ำเย็นมันเย็นไม่ทัน อยากได้น้ำแข็ง แต่ไม่บอกความนัยว่า จะกินกาแฟเย็นกัน ผู้จัดการก็ร้อน อยากกินน้ำแข็งเช่นกัน เลยสั่งให้ไปจัดหามาทุกวัน ช่วงบ่ายพนักงานจึงผลัดกันเดินไปชงกาแฟเย็น ไมโลเย็น โอวัลตินเย็นภูเขาไฟ ชาเย็น นมเย็น กันครบทุกคนไม่น้อยหน้ากัน บางคนใจถึงหาไข่มุกมาใส่ชาเพื่อโอ้อวด  สลับชงจนเค้าท์เตอร์ห้องแพนทรี่ไม่เคยแห้ง น้ำร้อนหมดกระติกเติมไม่ทัน กาแฟเย็น ถ้าใส่น้ำแข็งยูนิคจากถุง ก้อนมันใหญ่ ซดเฮือกเดียวหมดแก้ว และมันไม่สมูทตี้ ไม่ละเมียดละไม พนักงานสาว เดินไปหาผู้จัดการ บอกว่า เราต้องมีเครื่องปั่นละเอียดด้วย เพราะบางทีลูกค้าสำคัญที่มาติดต่ออยากได้เครื่องดื่มแนวๆบ้างค่ะ ผู้จัดการบอกว่า ดีเหมือนกันงั้นเดี๋ยวผมจัดหามาให้เอง วันรุ่งขึ้นผู้จัดการมาแต่เช้าคนแรก เข้าห้องแพนทรี เก็บกาแฟเครื่องเคราชุดรวมคอฟฟี่เบรคทั้งหมดโยนทิ้ง และประกาศยกเลิกสวัสดิการส่วนนี้ 555
#พนักงานที่ซึมเศร้าที่สุดคือ
#ไอ้คนที่ซื้อวิปปิ้งครีมและออกตังค์ตัวเองไปก่อน_กะจะมาเบิกภายหลัง555

บันทึกช่วยจำของเหลียงจี้จาง (จะเสียดายถ้าไม่ได้อ่าน) เหลียงจี้จาง เป็นพิธีกรดังของ TVB ในฮ่องกง และเป็นนักเขียน ด้วย บันทึกช่วยจำที่เขาเขียนให้ " ลูก " ได้รับการเผยแพร่เป็นวง กว้าง นอกจากแสดงถึงความห่วงหาอาทรที่พ่อมีต่อลูกเฉกเช่น คุณพ่อทั่วๆ ไป มุมมองของเขาบางเรื่อง (ในแบบสังคมฮ่องกง) บางคนก็เคยประสบมาบ้างเหมือนกัน อ่านแล้วก็ยังอดอึ้งไม่ได้ ................................................................. ลูกรัก ... ที่พ่อเขียนบันทึกช่วยจำฉบับนี้ให้ลูก มีเหตุผลอยู่ 3 ประการ คือ 1. สรรพสิ่งล้วนอนิจัง จะมีชิวิตอยู่ได้อีกนานเท่าใดไม่มีใครบอก ได้ พ่อจึงคิดว่าบางเรื่องพ่อน่าจะสั่งเสียไว้แต่เนิ่นๆ ย่อมจะดีกว่า 2. เพราะพ่อเป็นพ่อของลูก ถ้าพ่อไม่บอกลูก ไม่มีใครหรอกที่เขา จะบอกลูกแบบที่พ่อบอก 3. สิ่งที่พ่อบันทึกไว้นี้ ล้วนเป็นประสบการณ์อันแสนเจ็บปวดที่พ่อ ได้เรียนรู้มา มันจะทำให้ลูกไม่ต้องเสียเวลาไปเรียนรู้มันอีก .................................................................. ในชีวิตของลูก ขอให้จำสิ่งต่างๆ เหล่านี้ไว้ให้ดี 1. คนที่ไม่ดีต่อเรา ไม่ต้องไปใส่ใจนัก ในชีวิตคนเรา ไม่มีใครมี หน้าที่ที่จะต้องมาดีต่อเรา ยกเว้นพ่อ กับแม่ของลูก สำหรับคนที่ดีกับลูก นอกจากลูกต้องหวงแหนและ ขอบคุณเขาแล้ว ยังต้องคอยระวังตัวไว้ด้วย เพราะคนเราทุกคน ทำอะไรย่อมมีจุดประสงค์ เขาทำดีกับลูก ใช่ว่าเขาจะทำเพราะ ชอบลูกเสมอไป ลูกต้องตระ หนักจุดนี้ให้ดี อย่าเพิ่งรับเขาเป็น เพื่อนเร็วเกินไป 2. ไม่มีคนที่ทดแทนกันไม่ได้ และไม่มีสิ่งใดที่ต้องมีให้ได้ ถ้าเข้าใจจุดนี้ หากวันใดคนข้างกายของลูกไม่ต้องการลูกอีกต่อ ไป หรือวันใดที่ลูกต้องเสียสิ่งที่รักที่สุดไป ลูกจะได้เข้าใจว่า นี่ ไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตายอะไรเลย 3. ชีวิตนี้แสนสั้น หากลูกยังใช้ชีวิตอย่างไม่เห็นคุณค่า พรุ่งนี้ลูก จะพบว่าชีวิตจะหลุดลอยไปไกลยิ่งขึ้น ดังนั้นยิ่งรู้จักถนอมชีวิตเร็วเท่าใด เวลาที่ลูกจะได้รับความสุขจาก ชีวิตก็จะยิ่งมากขึ้นเท่านั้น หาความสุขเสียแต่วัน นี้ ดีกว่านั่งหวัง ให้มีอายุยืนนาน 4. ในโลกนี้ไม่มีเรื่องรักนิรันด์กาล ความรักเป็นเพียงความรู้สึกชั่ววูบ โดยความรู้สึกนี้ย่อมเปลี่ยนไป ตามกาลเวลา และอารมณ์ หากสิ่งที่ลูกรักมากที่สุดจากลูกไป ขอ ให้รอคอยอย่างอดทน ให้เวลาช่วยชะล้าง ให้จิตใจค่อยๆ ตกตะ กอน แล้วความทุกข์ของลูกจะค่อยๆจางหายไป... อย่าวาดหวัง ความรักให้สวยเกินไป และอย่าซ้ำเติมการอกหักให้ทุกข์เกินเหตุ 5. แม้ว่าคนหลายคนที่ประสบความสำเร็จในโลกนี้ ไม่ได้เรียนมา สูง แต่ไม่ได้หมายความว่า หากไม่ขยันเรียน แล้วจะได้ดี ความรู้คืออาวุธ คนเราอาจสู้แล้วรวย แต่ไม่มีทางรวยได้ หาก ปราศจากอาวุธสู้ ... 6. พ่อจะไม่ขอให้ลูกเลี้ยงดูครึ่งชีวิตหลังของพ่อ เพราะพ่อก็จะ ไม่เลี้ยงดูครึ่งชีวิตหลังของลูกเช่นกัน เมื่อลูกโตพอจนเป็นอิสระได้แล้วพ่อก็หมดหน้าที่แล้วเช่นกัน หลัง จากนั้นไป ลูกจะนั่งรถเมล์ หรือจะนั่งรถเบ๊นซ์ จะกินหูฉลาม หรือ จะกินบะหมี่ยำๆ ต้องเลือกเอง 7. ต้องทำดีต่อผู้อื่น แต่อย่าหวังว่าผู้อื่นต้องทำดีต่อเรา เราปฏิบัติต่อผู้อื่นอย่างไร มิได้หมายความว่าผู้อื่นก็จะปฏิบัติตอบ ต่อเราในแบบเดียวกัน ...ลูกต้องเข้าใจในข้อนี้ จะได้ไม่หาทุกข์ใส่ ตัวโดยไม่จำเป็น 8. พ่อซื้อล๊อตเตอรี่มาตลอดชีวิตยังยากจนเหมือนเดิม แม้แต่ราง วัลเลขท้ายยังไม่เคยถูกเลย นี่เป็นบทพิสูจน์ว่า คนเราจะเจริญก้าวหน้าได้ ต้องขยันขันแข็ง อย่างเดียวเท่านั้น ในโลกนี้ไม่มีมื้อเที่ยงที่ไม่ต้องเสียตังค์ ( No free lunch ) 9. ญาติ มิตร หรือสหาย ล้วนเป็นกันชาตินี้ชาติเดียว ฉะนั้นจงหวนแหนโอกาสที่ได้อยู่ด้วยกัน และแสนมีค่านี้ เพราะใน ชาติหน้า ไม่ว่าลูกจะรักใครหรือชังใคร ลูกก็จะไม่มีโอกาสได้พบ กันอีก จากพ่อ เหลียงจี้จาง ที่มา : http://topicstock.pantip.com/family/topicstock/2009/09/N8291400/N8291400.html บทความคุณภาพจากเพจ #เรื่องดีๆมีข้อคิด ภาพ : http://www.prettybangkok.com/ (จากภาพยนตร์โฆษณา “My dad’s story”ของบริษัทประกันชีวิต MetLife ประเทศฮ่องกง) #เห็ดหลินจือ #Health_and_Wealth_Coffee #โลกสวย #ขำขันมันส์ฮา #สูตรเด็ด_เคล็ดอร่อย

บันทึกช่วยจำของเหลียงจี้จาง (จะเสียดายถ้าไม่ได้อ่าน)

เหลียงจี้จาง  เป็นพิธีกรดังของ TVB ในฮ่องกง และเป็นนักเขียน
ด้วย บันทึกช่วยจำที่เขาเขียนให้ " ลูก " ได้รับการเผยแพร่เป็นวง
กว้าง   นอกจากแสดงถึงความห่วงหาอาทรที่พ่อมีต่อลูกเฉกเช่น
คุณพ่อทั่วๆ ไป มุมมองของเขาบางเรื่อง  (ในแบบสังคมฮ่องกง)
บางคนก็เคยประสบมาบ้างเหมือนกัน

อ่านแล้วก็ยังอดอึ้งไม่ได้

.................................................................

ลูกรัก ...

ที่พ่อเขียนบันทึกช่วยจำฉบับนี้ให้ลูก มีเหตุผลอยู่ 3 ประการ คือ

1. สรรพสิ่งล้วนอนิจัง  จะมีชิวิตอยู่ได้อีกนานเท่าใดไม่มีใครบอก
ได้ พ่อจึงคิดว่าบางเรื่องพ่อน่าจะสั่งเสียไว้แต่เนิ่นๆ ย่อมจะดีกว่า

2. เพราะพ่อเป็นพ่อของลูก ถ้าพ่อไม่บอกลูก ไม่มีใครหรอกที่เขา
จะบอกลูกแบบที่พ่อบอก

3. สิ่งที่พ่อบันทึกไว้นี้ ล้วนเป็นประสบการณ์อันแสนเจ็บปวดที่พ่อ
ได้เรียนรู้มา มันจะทำให้ลูกไม่ต้องเสียเวลาไปเรียนรู้มันอีก

..................................................................

ในชีวิตของลูก ขอให้จำสิ่งต่างๆ เหล่านี้ไว้ให้ดี

1. คนที่ไม่ดีต่อเรา ไม่ต้องไปใส่ใจนัก  
ในชีวิตคนเรา  ไม่มีใครมี หน้าที่ที่จะต้องมาดีต่อเรา    ยกเว้นพ่อ
กับแม่ของลูก สำหรับคนที่ดีกับลูก นอกจากลูกต้องหวงแหนและ
ขอบคุณเขาแล้ว  ยังต้องคอยระวังตัวไว้ด้วย เพราะคนเราทุกคน
ทำอะไรย่อมมีจุดประสงค์   เขาทำดีกับลูก ใช่ว่าเขาจะทำเพราะ
ชอบลูกเสมอไป   ลูกต้องตระ หนักจุดนี้ให้ดี  อย่าเพิ่งรับเขาเป็น
เพื่อนเร็วเกินไป

2. ไม่มีคนที่ทดแทนกันไม่ได้ และไม่มีสิ่งใดที่ต้องมีให้ได้
ถ้าเข้าใจจุดนี้  หากวันใดคนข้างกายของลูกไม่ต้องการลูกอีกต่อ
ไป  หรือวันใดที่ลูกต้องเสียสิ่งที่รักที่สุดไป   ลูกจะได้เข้าใจว่า  นี่
ไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตายอะไรเลย

3. ชีวิตนี้แสนสั้น  หากลูกยังใช้ชีวิตอย่างไม่เห็นคุณค่า  พรุ่งนี้ลูก
จะพบว่าชีวิตจะหลุดลอยไปไกลยิ่งขึ้น
ดังนั้นยิ่งรู้จักถนอมชีวิตเร็วเท่าใด เวลาที่ลูกจะได้รับความสุขจาก
ชีวิตก็จะยิ่งมากขึ้นเท่านั้น   หาความสุขเสียแต่วัน นี้ ดีกว่านั่งหวัง
ให้มีอายุยืนนาน

4. ในโลกนี้ไม่มีเรื่องรักนิรันด์กาล
ความรักเป็นเพียงความรู้สึกชั่ววูบ โดยความรู้สึกนี้ย่อมเปลี่ยนไป
ตามกาลเวลา และอารมณ์ หากสิ่งที่ลูกรักมากที่สุดจากลูกไป ขอ
ให้รอคอยอย่างอดทน   ให้เวลาช่วยชะล้าง ให้จิตใจค่อยๆ ตกตะ
กอน   แล้วความทุกข์ของลูกจะค่อยๆจางหายไป... อย่าวาดหวัง
ความรักให้สวยเกินไป  และอย่าซ้ำเติมการอกหักให้ทุกข์เกินเหตุ

5. แม้ว่าคนหลายคนที่ประสบความสำเร็จในโลกนี้ ไม่ได้เรียนมา
สูง   แต่ไม่ได้หมายความว่า หากไม่ขยันเรียน แล้วจะได้ดี
ความรู้คืออาวุธ   คนเราอาจสู้แล้วรวย    แต่ไม่มีทางรวยได้ หาก
ปราศจากอาวุธสู้ ...

6. พ่อจะไม่ขอให้ลูกเลี้ยงดูครึ่งชีวิตหลังของพ่อ    เพราะพ่อก็จะ
ไม่เลี้ยงดูครึ่งชีวิตหลังของลูกเช่นกัน
เมื่อลูกโตพอจนเป็นอิสระได้แล้วพ่อก็หมดหน้าที่แล้วเช่นกัน หลัง
จากนั้นไป ลูกจะนั่งรถเมล์ หรือจะนั่งรถเบ๊นซ์   จะกินหูฉลาม หรือ
จะกินบะหมี่ยำๆ ต้องเลือกเอง

7. ต้องทำดีต่อผู้อื่น แต่อย่าหวังว่าผู้อื่นต้องทำดีต่อเรา
เราปฏิบัติต่อผู้อื่นอย่างไร มิได้หมายความว่าผู้อื่นก็จะปฏิบัติตอบ
ต่อเราในแบบเดียวกัน ...ลูกต้องเข้าใจในข้อนี้ จะได้ไม่หาทุกข์ใส่
ตัวโดยไม่จำเป็น

8. พ่อซื้อล๊อตเตอรี่มาตลอดชีวิตยังยากจนเหมือนเดิม แม้แต่ราง
วัลเลขท้ายยังไม่เคยถูกเลย
นี่เป็นบทพิสูจน์ว่า    คนเราจะเจริญก้าวหน้าได้   ต้องขยันขันแข็ง
อย่างเดียวเท่านั้น    ในโลกนี้ไม่มีมื้อเที่ยงที่ไม่ต้องเสียตังค์ ( No
free lunch )

9. ญาติ มิตร หรือสหาย ล้วนเป็นกันชาตินี้ชาติเดียว
ฉะนั้นจงหวนแหนโอกาสที่ได้อยู่ด้วยกัน และแสนมีค่านี้ เพราะใน
ชาติหน้า ไม่ว่าลูกจะรักใครหรือชังใคร  ลูกก็จะไม่มีโอกาสได้พบ
กันอีก

จากพ่อ
เหลียงจี้จาง

ที่มา : http://topicstock.pantip.com/family/topicstock/2009/09/N8291400/N8291400.html
บทความคุณภาพจากเพจ #เรื่องดีๆมีข้อคิด
ภาพ : http://www.prettybangkok.com/
(จากภาพยนตร์โฆษณา  “My dad’s story”ของบริษัทประกันชีวิต MetLife  ประเทศฮ่องกง)

#เห็ดหลินจือ
#Health_and_Wealth_Coffee
#โลกสวย
#ขำขันมันส์ฮา
#สูตรเด็ด_เคล็ดอร่อย