" เรื่องของช่างไม้ " มีช่างไม้วัยเกษียณคนหนึ่ง คิดว่าตัวเองคงจะถึง เวลาปลดเกษียณสักที จึงบอกกับนายจ้างว่า “จะเลิกทำงานช่างสักที กลับไปอยู่กับบ้าน ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขกับลูกเมีย” นายจ้างรู้สึกเสียดาย และไม่อยากให้คนงาน มีฝีมือดีๆต้องจากไป จึงบอกให้เขาช่วยสร้างบ้าน ให้อีกหลังหนึ่งจะได้หรือเปล่า? ช่างไม้นั้นรับปากว่าจะทำให้ ขณะที่ทำงานทุกคนก็มองเห็นว่า ใจของเขาไม่ได้อยู่กับสิ่งที่ทำเลย ใช้แต่วัสดุที่ด้อยคุณภาพ ซึ่งปกติช่างไม้คนนี้ จะเป็นคนละเอียดละออ และใช้ของที่ มีคุณภาพทุกชิ้น งานครั้งนี้ผลงานที่ออกมา จึงค่อนข้างหยาบ เมื่อบ้านสร้างเสร็จแล้ว นายจ้างจึงมอบกุญแจประตูบ้านให้เขา “บ้านนี้เป็นของเจ้า นี่คือของขวัญที่ข้ามอบให้เจ้า” ช่างไม้นั้นตกตะลึงจนตาค้าง รู้สึกละอายแก่ใจ ยิ่งนัก ถ้าหากว่ารู้แต่แรกว่าบ้านหลังนี้ เป็นของตัวเอง เขาจะทำลักษณะอย่างนั้นทำไม? เขาคงใช้วัสดุที่มีคุณภาพชั้นเยี่ยม และสร้าง อย่างพิถีพิถันสุดฝีมือ สิ่งที่ได้ในตอนนี้ คือต้องอยู่บ้านที่สร้างอย่างหยาบๆหลังหนึ่ง พวกเราก็มีพฤติกรรมอย่างนั้นบ่อยๆ พวกเรามักจะไม่ได้ใส่ใจที่จะสร้างชีวิต ไม่ได้สั่งสมอะไรไว้ แต่กลับปล่อยให้เวลาผ่านไป อย่างไม่เสียดาย ไม่ใส่ใจที่จะใฝ่ก้าวหน้า ถึงจุดหัวเลี้ยวหัวต่อกลับไม่รุดไปข้างหน้า จนเมื่อรู้สึกตัวถึงจะรู้ว่า ตัวเองเข้าไปอยู่ ในบ้านที่ตัวเองสร้างไว้อย่างไม่ตั้งใจแล้ว มาเป็นช่างไม้ที่ใส่ใจกันเถอะ คิดถึงบ้านของตัวเอง ตะปูที่ตอกลงไปทุกวัน เหมือนกับเพิ่มไม้ลงไปหนึ่งแผ่น หรือว่าสร้างหน้าต่างขึ้นมาสักบาน ใช้ปัญญาของเราสร้าง สิ่งดีๆ ให้กับชีวิตของเรา ชีวิตของเรา ก็คือสิ่งประดิษฐ์ชิ้นเดียวที่เราสร้างขึ้นด้วย ตัวเราเอง ชีวิตเราไม่สามารถทำลายลง แล้วสร้างใหม่ได้ แม้จะมีชีวิตเหลืออยู่เพียงหนึ่งวัน แต่ในหนึ่งวันนั้น ก็ขอให้มีชีวิตอย่างสวยงาม สง่าผ่าเผย และทำชีวิตของเราให้ดีที่สุด Cr. wanlaya panawan

" เรื่องของช่างไม้ "

   มีช่างไม้วัยเกษียณคนหนึ่ง คิดว่าตัวเองคงจะถึง เวลาปลดเกษียณสักที จึงบอกกับนายจ้างว่า

“จะเลิกทำงานช่างสักที กลับไปอยู่กับบ้าน
ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขกับลูกเมีย”

นายจ้างรู้สึกเสียดาย และไม่อยากให้คนงาน
มีฝีมือดีๆต้องจากไป จึงบอกให้เขาช่วยสร้างบ้าน  ให้อีกหลังหนึ่งจะได้หรือเปล่า?
ช่างไม้นั้นรับปากว่าจะทำให้

ขณะที่ทำงานทุกคนก็มองเห็นว่า
ใจของเขาไม่ได้อยู่กับสิ่งที่ทำเลย
ใช้แต่วัสดุที่ด้อยคุณภาพ ซึ่งปกติช่างไม้คนนี้
จะเป็นคนละเอียดละออ และใช้ของที่
มีคุณภาพทุกชิ้น งานครั้งนี้ผลงานที่ออกมา
จึงค่อนข้างหยาบ เมื่อบ้านสร้างเสร็จแล้ว
นายจ้างจึงมอบกุญแจประตูบ้านให้เขา

“บ้านนี้เป็นของเจ้า นี่คือของขวัญที่ข้ามอบให้เจ้า”

ช่างไม้นั้นตกตะลึงจนตาค้าง รู้สึกละอายแก่ใจ
ยิ่งนัก ถ้าหากว่ารู้แต่แรกว่าบ้านหลังนี้
เป็นของตัวเอง เขาจะทำลักษณะอย่างนั้นทำไม?

เขาคงใช้วัสดุที่มีคุณภาพชั้นเยี่ยม และสร้าง
อย่างพิถีพิถันสุดฝีมือ สิ่งที่ได้ในตอนนี้
คือต้องอยู่บ้านที่สร้างอย่างหยาบๆหลังหนึ่ง

พวกเราก็มีพฤติกรรมอย่างนั้นบ่อยๆ
พวกเรามักจะไม่ได้ใส่ใจที่จะสร้างชีวิต
ไม่ได้สั่งสมอะไรไว้ แต่กลับปล่อยให้เวลาผ่านไป  อย่างไม่เสียดาย ไม่ใส่ใจที่จะใฝ่ก้าวหน้า ถึงจุดหัวเลี้ยวหัวต่อกลับไม่รุดไปข้างหน้า
จนเมื่อรู้สึกตัวถึงจะรู้ว่า ตัวเองเข้าไปอยู่
ในบ้านที่ตัวเองสร้างไว้อย่างไม่ตั้งใจแล้ว

มาเป็นช่างไม้ที่ใส่ใจกันเถอะ
คิดถึงบ้านของตัวเอง ตะปูที่ตอกลงไปทุกวัน เหมือนกับเพิ่มไม้ลงไปหนึ่งแผ่น หรือว่าสร้างหน้าต่างขึ้นมาสักบาน ใช้ปัญญาของเราสร้าง
สิ่งดีๆ ให้กับชีวิตของเรา ชีวิตของเรา
ก็คือสิ่งประดิษฐ์ชิ้นเดียวที่เราสร้างขึ้นด้วย
ตัวเราเอง ชีวิตเราไม่สามารถทำลายลง
แล้วสร้างใหม่ได้

แม้จะมีชีวิตเหลืออยู่เพียงหนึ่งวัน
แต่ในหนึ่งวันนั้น ก็ขอให้มีชีวิตอย่างสวยงาม
สง่าผ่าเผย และทำชีวิตของเราให้ดีที่สุด

Cr. wanlaya panawan