ความรัก ช่วยเยียวยาความผิดพลาด สามีภรรยาคู่หนึ่ง แต่งงานกันมา11ปี จึงมีบุตรชายหนึ่งคน สามีภรรยารักใคร่กลมเกลียว ลูกชายคือแก้วตาดวงใจ ตอนที่ลูกชายอายุได้ประมาณสองขวบ ในเช้าวันหนึ่ง ก่อนที่สามีจะออกไปทำงาน พลันสายตาก็เหลือบไปเห็นขวดยาที่เปิดฝา วางไว้บนโต๊ะ แต่ก็เพราะความรีบ เขาจึงตะโกนบอกผู้เป็นภรรยาว่า “ที่รัก เก็บขวดยาด้วยนะ” จากนั้นก็รีบเดินไปที่รถ ภรรยายุ่งอยู่กับงานในครัว จึงลืมสิ่งที่สามีกำชับ เด็กน้อยผู้ไม่ประสา เห็นสีของยาน้ำดึงดูด ก็อยากกิน จึงหยิบขึ้นมาดื่มจนหมดขวด ยาของผู้ใหญ่มีส่วนผสมที่เข้มข้น แม้แต่ผู้ใหญ่ก็ต้องใช้ในปริมาณที่น้อย เพราะเด็กน้อยดื่มยาไปในปริมาณที่มาก แม้จะส่งถึงมือหมอ แต่ก็ยื้อชีวิตของเด็กน้อย ไว้ไม่ได้ ผู้เป็นภรรยาช็อคกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ร่ำไห้โศกเศร้าเสียใจ ไม่รู้จะอธิบาย กับผู้เป็นสารมีอย่างไรดี! ยิ่งกลัวว่าจะถูกสามีดุด่าทุบตีเธอ สามีของเธอเดินทางมาถึงโรงพยาบาล เมื่อทราบข่าวร้าย ก็เสียใจเป็นอย่างยิ่ง เขามองสลับไปที่ร่างอันไร้วิญญาณของลูกน้อยและผู้เป็นภรรยา จากนั้นเขาจึงเดินเข้าไปกอดและกระซิบที่ข้างหูของภรรยาว่า “I love you dear！ ที่รัก ผมรักคุณ!” *** ประโยคนี้มีความสำคัญมาก เพราะเขาได้เป็นผู้ควบคุมสถานการณ์ ไม่ใช่ถูกสถานการณ์ควบคุม สามีผู้นี้ได้ยอมรับกับความจริงที่ว่าลูกชาย ได้ตายจากไปแล้ว ต่อให้ทุบดีหรือด่าทอภรรยา อย่างไร ก็ไม่อาจเปลี่ยนแปลงสถานการณ์ได้ มีแต่จะยิ่งตอกย้ำความเจ็บปวดให้ลึกยิ่งขึ้น เพราะไม่ใช่เขาผู้เดียวที่สูญเสียบุตรอันเป็นที่รัก ภรรยาของเขาก็เป็นผู้สูญเสียด้วยเช่นกัน เรื่องเล่านี้บอกอะไรแก่เรา? มันกำลังเตือนเราว่า การเผชิญต่อสภาพการณ์ใด ในชีวิต เราคือผู้เลือก เราคือผู้ควบคุม เมื่อเผชิญกับเรื่องที่เลวร้าย คุณอาจกรีดร้องตะโกนด่า โทษฟ้าโทษคน หรือปรักปรำผู้คน รอบข้าง แต่เรื่องราวที่เกิดขึ้น ไม่มีทางเปลี่ยนแปลงเรื่องร้ายๆนั้น ก็ยังคงพันธนาการ อยู่ในชีวิตคุณ ให้คุณแบกมันไว้และทุกข์ทรมานไปทั้งชีวิต กลับกัน หากสามารถวางความแค้นเคืองลงได้ เปลี่ยนทัศนะมุมที่มอง กล้าหาญในการดำเนินชีวิตต่อไป สภาพการณ์ของเรื่องราวนั้นๆ อาจไม่ได้รุนแรงอย่างที่เราคาดคิด เรื่องเล่าสั้นๆนี้ แต่แฝงด้วยหลักธรรมอันลึกซึ้ง แต่จะมีสักกี่คนที่ทำได้! ยามพบเจอกับเรื่องราวต่างๆ คือสนามสอบ ในชีวิต เพื่อพิสูจน์ว่าเรานั้น กล้าเผชิญ กล้าน้อมรับ กล้าจัดการ กล้าปล่อยวางได้หรือไม่! ดังที่พระคัมภีร์ไบเบิลได้กล่าวไว้ว่า “ความเกลียดชังเร้าให้เกิดความวิวาท แต่ความรัก ครอบงำบรรดาความผิดบาปเสีย” (สุภาษิต 10:12) Cr. นุสนธิ์บุคส์

ความรัก ช่วยเยียวยาความผิดพลาด

สามีภรรยาคู่หนึ่ง แต่งงานกันมา11ปี
จึงมีบุตรชายหนึ่งคน
สามีภรรยารักใคร่กลมเกลียว
ลูกชายคือแก้วตาดวงใจ

ตอนที่ลูกชายอายุได้ประมาณสองขวบ
ในเช้าวันหนึ่ง ก่อนที่สามีจะออกไปทำงาน
พลันสายตาก็เหลือบไปเห็นขวดยาที่เปิดฝา
วางไว้บนโต๊ะ แต่ก็เพราะความรีบ
เขาจึงตะโกนบอกผู้เป็นภรรยาว่า

“ที่รัก เก็บขวดยาด้วยนะ” จากนั้นก็รีบเดินไปที่รถ

ภรรยายุ่งอยู่กับงานในครัว จึงลืมสิ่งที่สามีกำชับ 
เด็กน้อยผู้ไม่ประสา เห็นสีของยาน้ำดึงดูด 
ก็อยากกิน จึงหยิบขึ้นมาดื่มจนหมดขวด

ยาของผู้ใหญ่มีส่วนผสมที่เข้มข้น
แม้แต่ผู้ใหญ่ก็ต้องใช้ในปริมาณที่น้อย
เพราะเด็กน้อยดื่มยาไปในปริมาณที่มาก
แม้จะส่งถึงมือหมอ แต่ก็ยื้อชีวิตของเด็กน้อย
ไว้ไม่ได้

ผู้เป็นภรรยาช็อคกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
ร่ำไห้โศกเศร้าเสียใจ ไม่รู้จะอธิบาย
กับผู้เป็นสารมีอย่างไรดี!
ยิ่งกลัวว่าจะถูกสามีดุด่าทุบตีเธอ

สามีของเธอเดินทางมาถึงโรงพยาบาล
เมื่อทราบข่าวร้าย ก็เสียใจเป็นอย่างยิ่ง
เขามองสลับไปที่ร่างอันไร้วิญญาณของลูกน้อยและผู้เป็นภรรยา จากนั้นเขาจึงเดินเข้าไปกอดและกระซิบที่ข้างหูของภรรยาว่า

“I love you dear！ ที่รัก ผมรักคุณ!”

*** ประโยคนี้มีความสำคัญมาก
เพราะเขาได้เป็นผู้ควบคุมสถานการณ์
ไม่ใช่ถูกสถานการณ์ควบคุม
สามีผู้นี้ได้ยอมรับกับความจริงที่ว่าลูกชาย
ได้ตายจากไปแล้ว  ต่อให้ทุบดีหรือด่าทอภรรยา อย่างไร ก็ไม่อาจเปลี่ยนแปลงสถานการณ์ได้
มีแต่จะยิ่งตอกย้ำความเจ็บปวดให้ลึกยิ่งขึ้น
เพราะไม่ใช่เขาผู้เดียวที่สูญเสียบุตรอันเป็นที่รัก ภรรยาของเขาก็เป็นผู้สูญเสียด้วยเช่นกัน

เรื่องเล่านี้บอกอะไรแก่เรา?
มันกำลังเตือนเราว่า การเผชิญต่อสภาพการณ์ใด ในชีวิต เราคือผู้เลือก เราคือผู้ควบคุม
เมื่อเผชิญกับเรื่องที่เลวร้าย คุณอาจกรีดร้องตะโกนด่า โทษฟ้าโทษคน หรือปรักปรำผู้คน
รอบข้าง แต่เรื่องราวที่เกิดขึ้น ไม่มีทางเปลี่ยนแปลงเรื่องร้ายๆนั้น ก็ยังคงพันธนาการ
อยู่ในชีวิตคุณ ให้คุณแบกมันไว้และทุกข์ทรมานไปทั้งชีวิต

กลับกัน หากสามารถวางความแค้นเคืองลงได้  เปลี่ยนทัศนะมุมที่มอง กล้าหาญในการดำเนินชีวิตต่อไป สภาพการณ์ของเรื่องราวนั้นๆ
อาจไม่ได้รุนแรงอย่างที่เราคาดคิด
เรื่องเล่าสั้นๆนี้  แต่แฝงด้วยหลักธรรมอันลึกซึ้ง แต่จะมีสักกี่คนที่ทำได้!  

ยามพบเจอกับเรื่องราวต่างๆ คือสนามสอบ
ในชีวิต เพื่อพิสูจน์ว่าเรานั้น กล้าเผชิญ
กล้าน้อมรับ กล้าจัดการ กล้าปล่อยวางได้หรือไม่!

ดังที่พระคัมภีร์ไบเบิลได้กล่าวไว้ว่า
“ความเกลียดชังเร้าให้เกิดความวิวาท
แต่ความรัก ครอบงำบรรดาความผิดบาปเสีย”
(สุภาษิต 10:12)

Cr. นุสนธิ์บุคส์