เวลาเดินไปไม่เคยรั้งรอใคร
เราจะอายุ 25 ปี 209 วัน แค่ครั้งเดียวในชีวิตเท่านั้น ในวันถัดไปเราจะอายุ 25 ปี 210 วันแล้ว
แต่ละวันกำลังเดินผ่านไป
แต่ตัวเรายังหยุดยืนอยู่ที่เดิม หรือเผลอ ๆ กำลังเดินถอยหลังด้วยซ้ำ
มันคุ้มแล้วจริง ๆ หรือที่เป็นอยู่ทุกวันนี้
เรากำลังเสียน้ำตาให้กับคนที่ไม่ได้เลือกเราในทุกวินาทีที่ผันผ่านไป
ร้องไห้แล้วยังไง ท้ายสุดก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงความจริงที่ว่า เขาเลือกอีกคน
ต่อให้เขาดีกับเราแค่ไหน
ต่อให้เขาเอาอกเอาใจคอยดูแลเอาใจใส่เรา
หรือแม้แต่บอกว่าเรานั้นสำคัญสำหรับเขามากมาย
เขาก็เลือกอีกคน และคนคนนั้นไม่ใช่เรา
พอเถอะนะ สำหรับคนที่ยังร้องไห้อยู่ตรงนี้
เกิดเป็นมนุษย์ทั้งที ต้องก้าวไปข้างหน้าให้ได้นะ
Cr: Karina
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น