เนื้อชิ้นที่ถูกย่างจนไหม้เกรียมกินไม่ได้
ถูกตะเกียบคีบขึ้นมา แล้วพูดว่า
ทำไม สภาพเป็นแบบนี้
แล้วใครจะไปกินลง
ต้องทิ้งเท่านั้นแหละ
สงสัยไฟคงแรงเกินไป
เนื้อไหม้ตอบกลับไป
ถ้านายใส่ใจฉันสักนิด
ดูแลฉันบ้าง ฉันก็คงไม่เป็นแบบนี้
อย่าโทษไฟที่แรงเกินไปเลย
แต่จงโทษตัวนายเองที่ละเลยไม่ใส่ใจฉันดีกว่า
ถ้าฉันทิ้งเธอ เธอคงไม่โกรธฉันใช่ไหม
เพราะเธอก็รู้ ว่ายังไงก็ไม่มีใครเอาเธออยู่ดี
ตะเกียบถามตรงๆ
ถ้านายพูดถึงขนาดนี้
ฉันก็คงไม่โกรธนายเท่ากับโกรธตัวเองหรอก
เพราะสิ่งที่น่าเจ็บปวดที่สุด ไม่ใช่เพราะนายละเลยฉันหรอก แต่เป็นฉันเองต่างหาก
ที่ละเลยและไม่ดูแลตัวเอง
ปล่อยให้มาเสียเวลารอคนไร้ค่าอย่างนาย
เนื้อไหม้พูดจบพร้อมกับเบียดตัวออกมาจากตะเกียบ จนหล่นไปบนพื้นดิน
แล้วทอดกายนอนยิ้มอย่างมีความสุข
พร้อมกับที่ข้างบนโต๊ะย่าง มีเสียงคนพูดขึ้นมาว่า
“ พี่ครับ ขอตะเกียบใหม่หน่อยครับ
อันนี้มันเลอะแล้ว “
Cr. นิทานหัวเถิก
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น