หญิงสาวโบกแท็กซี่กลับบ้าน ด้วยสภาพที่เหนื่อยล้า เธอถอนหายใจนับครั้งไม่ถ้วน เมื่อต้องนึกลำดับปัญหาที่ถาโถมเข้ามา ในแต่ละวัน หลังจากบอกจุดหมายที่จะไป เธอก็พรั่งพรูบางความรู้สึกออกมา มันอาจแปลกที่ต้องมาพูดกับคนแปลกหน้า แต่อาจเป็นเพราะว่าบางทีคนใกล้ตัวก็ไม่เคยถามไถ่อะไร พี่เคยเหนื่อยจนอยากหายตัวไปป่ะ พี่คิดว่าคนเราจะทนไหวกับปัญหา ได้มากแค่ไหนอ่ะ แล้วคนที่คอยแต่เอาเปรียบเรา เค้าไม่รู้สึกว่ามันไม่ดีบ้างป่าวอะพี่ หนูโคตรเหนื่อยเลย เราโตแล้วต้องเหนื่อยขนาดนี้เหรอพี่ หยุดไว้แค่ตอนที่เราพอใจไม่ได้เหรอ ทำไมอ่ะ เธอพูดออกมาจนห้ามไม่ทันแม้กระทั่ง น้ำตาของตัวเอง เมื่อน้ำตาไหลมาพักหนึ่ง และรถติดไฟแดง เธอจึงเอ่ยขอโทษแท็กซี่พร้อมถามไปว่า นี่พี่จะไม่พูดอะไรบ้างเหรอ พูดอะไรก็ได้นะพี่ สอนก้ได้ สมน้ำหน้าก็ได้ บางทีก็อึดอัดใจกับอะไรเดิมๆแต่ละวันเหมือนกัน แท็กซี่ไม่ได้ตอบอะไร ยื่นกระดาษแผ่นหนึ่งซึ่งเขียนไว้ว่า "ผมพูดไม่ได้ แต่ผมได้ยินทั้งหมดนะครับ" หญิงสาวรีบเอ่ยขอโทษอีกอย่างต่อเนื่อง แท็กซี่จึงได้ทำมือให้เธอพลิกไปอีกหน้าหนึ่ง ซึ่งมีข้อความเขียนไว้ว่า สู้ๆนะครับ ผมให้กำลังใจคนไม่เก่ง แต่ผมเชื่อว่าเดี๋ยวร้องไห้เสร็จมันจะดีขึ้นกว่าเดิม ชีวิตก็คงเหมือนกับรถแหละครับ พอไฟแดง รถมันก็ต้องหยุด แต่ไม่ว่ายังไงอย่าคิดว่าชีวิตจะไม่มีไฟเขียว นะครับ เพราะยังไงมันก็ต้องมี ช้าหรือเร็วเท่านั้นเอง หญิงสาวไม่ได้ตอบอะไรกลับไป ได้แต่ก้มหน้าร้องไห้อย่างเต็มที่ เพราะเธอตั้งใจกับตัวเองว่า เมื่อไฟเขียวมา เธอจะเช็ดน้ำตา และเชิดหน้าเดินต่อไป :) Cr. คิ้วต่ำ

หญิงสาวโบกแท็กซี่กลับบ้าน
ด้วยสภาพที่เหนื่อยล้า
เธอถอนหายใจนับครั้งไม่ถ้วน
เมื่อต้องนึกลำดับปัญหาที่ถาโถมเข้ามา
ในแต่ละวัน

หลังจากบอกจุดหมายที่จะไป
เธอก็พรั่งพรูบางความรู้สึกออกมา
มันอาจแปลกที่ต้องมาพูดกับคนแปลกหน้า
แต่อาจเป็นเพราะว่าบางทีคนใกล้ตัวก็ไม่เคยถามไถ่อะไร

พี่เคยเหนื่อยจนอยากหายตัวไปป่ะ
พี่คิดว่าคนเราจะทนไหวกับปัญหา
ได้มากแค่ไหนอ่ะ
แล้วคนที่คอยแต่เอาเปรียบเรา
เค้าไม่รู้สึกว่ามันไม่ดีบ้างป่าวอะพี่
หนูโคตรเหนื่อยเลย
เราโตแล้วต้องเหนื่อยขนาดนี้เหรอพี่
หยุดไว้แค่ตอนที่เราพอใจไม่ได้เหรอ ทำไมอ่ะ

เธอพูดออกมาจนห้ามไม่ทันแม้กระทั่ง
น้ำตาของตัวเอง

เมื่อน้ำตาไหลมาพักหนึ่ง และรถติดไฟแดง
เธอจึงเอ่ยขอโทษแท็กซี่พร้อมถามไปว่า
นี่พี่จะไม่พูดอะไรบ้างเหรอ
พูดอะไรก็ได้นะพี่ สอนก้ได้ สมน้ำหน้าก็ได้
บางทีก็อึดอัดใจกับอะไรเดิมๆแต่ละวันเหมือนกัน

แท็กซี่ไม่ได้ตอบอะไร
ยื่นกระดาษแผ่นหนึ่งซึ่งเขียนไว้ว่า

"ผมพูดไม่ได้ แต่ผมได้ยินทั้งหมดนะครับ"

หญิงสาวรีบเอ่ยขอโทษอีกอย่างต่อเนื่อง
แท็กซี่จึงได้ทำมือให้เธอพลิกไปอีกหน้าหนึ่ง
ซึ่งมีข้อความเขียนไว้ว่า

สู้ๆนะครับ ผมให้กำลังใจคนไม่เก่ง
แต่ผมเชื่อว่าเดี๋ยวร้องไห้เสร็จมันจะดีขึ้นกว่าเดิม
ชีวิตก็คงเหมือนกับรถแหละครับ
พอไฟแดง รถมันก็ต้องหยุด
แต่ไม่ว่ายังไงอย่าคิดว่าชีวิตจะไม่มีไฟเขียว
นะครับ เพราะยังไงมันก็ต้องมี
ช้าหรือเร็วเท่านั้นเอง

หญิงสาวไม่ได้ตอบอะไรกลับไป
ได้แต่ก้มหน้าร้องไห้อย่างเต็มที่
เพราะเธอตั้งใจกับตัวเองว่า เมื่อไฟเขียวมา
เธอจะเช็ดน้ำตา และเชิดหน้าเดินต่อไป

:)

Cr. คิ้วต่ำ